‘Seks? Ik zwem nog liever in een bad vol kwallen’

Print
‘Seks? Ik zwem nog liever in een bad vol kwallen’

Afbeelding: Peter Schols

BLOG - Het fijne van allweatherbanden is dat je bij hoge en lage temperaturen voldoende grip hebt op het asfalt. Lekker praktisch, je hoeft immers niet twee keer per jaar de banden te verwisselen. In het DNA van de vriend blijkt ook allweatherrubber te zijn verwerkt. En niet omdat hij als peuter rubber aanzag voor trekdrop.

De vriend blijkt namelijk te beschikken over hoogwaardig erfelijk materiaal dat gedijt onder alle weersomstandigheden. En dat is een zegen als je je in het eerste trimester van je zwangerschap bevindt en een gevaarlijke cocktail bent van razernij, onverschilligheid en huilbuien. Eigenlijk alles waarvan een man hoopt dat het niet in het pretpakket zit dat vrouw heet.

Want die eerste weken? FUCK OFF met al die rozewolkwaanzin. Het eerste trimester is als het overzwemmen van het Suezkanaal. Overleven. In ieder geval voor mij. Het zaad van de verwekker bleek namelijk wat bagage bij zich te hebben toen het de Thalys naar mijn baarmoeder nam. Geen olijke muziek of ander gelukzalig materiaal dat je verwacht bij een zwangerschap, maar een leger heidense hormonen. Daar was ik én niet op berekend, én daar was geen plek voor. En dus nestelde de bagage zich in mijn psyche. Ik, ooit zo stabiel als een stuk staal bij windkracht 12, ben in de eerste week opnieuw geprogrammeerd. Het resultaat is een persoon die in de verste verte niet lijkt op de persoon die ik ben. Of wil worden.

Appelmoes

Gelukkig blijkt de vriend bij alle temperaturen koel. Al die keren dat ik tranen regen omdat de appelmoes op is of bedenk dat ik nog geen slaapliedjes ken: hij koerst er moeiteloos doorheen. Dat doet hij ook wanneer het ineens heel heet wordt onder zijn voeten. Wanneer ik in razernij uitbarst omdat hij de vloer verwisselt met de wasmand of als ik een scène schop in de supermarkt omdat er een grijze duif voorkruipt bij de kassa. Zelfs als ik afgeef op mensen die me vertellen dat ik moet genieten van mijn zwangerschap (‘Hoe kan ik genieten als mijn baarmoeder bij iedere niesbui samentrekt?’) of ons feliciteren omdat ‘we’ zwanger zijn (‘We?! WE?!’), blijft hij in balans.

Seks

Dat doet hij ook wanneer hij in een hoosbui terechtkomt omdat ik boos ben op mezelf, me schuldig voel en ondankbaar. Veel vrouwen zouden dolgraag zwanger willen zijn, en ik - een vrouw die het toch echt is - klaag steen en been. Als de vriend dan toch even een oogje dichtknijpt, poogt een glimp op te vangen van de vrouw op wie hij ooit zo stapelgek op was, wijs ik ’m keihard af. Want seks? Ik doe nog liever de borstcrawl in een zwembad vol kwallen.

Ik heb het nooit begrepen als mensen zeiden dat vrouwen als het weer zijn. Ik heb het nooit begrepen, tot nu; tot het eerste trimester van mijn zwangerschap. Godzijdank heeft de vriend allweatherbanden in zijn DNA. Nu maar hopen dat de kleine deze ook heeft.