Rubriek: vier de zomer in Midden-Limburg

Theetuin de Tungelroyse beek is één met de natuur

Print
Theetuin de Tungelroyse beek is één met de natuur

Diny Houwers laat bij Theetuin de Tungelroyse beek de natuur haar gang gaan. Afbeelding: Arjanne van Voorst

Tungelroy -

In natuurgebied De Krang, tussen Tungelroy en Swartbroek, wijst een ANWB bord naar de onverharde Hulsweg richting Theetuin de Tungelroyse beek. Aan beide zijden van de weg wisselen maisvelden, weilanden en bos elkaar af. Doordeweeks rijd je de Theetuin op huisnummer 2 bijna ongemerkt voorbij. Maar in de weekenden van eind maart tot medio oktober staat er een stoel met bord aan de kant van de weg en is de Theetuin open.

In de Theetuin ervaren bezoekers de rust van de natuur en het boerenleven. Niks geen aangeharkte tuin, maar een plek waar bloemen en planten hun gang mogen gaan. „Een plek om te zijn,” vertelt Diny Houwers, eigenaresse en docente Nederlands als tweede taal bij de Gilde Opleidingen in Weert. „Mensen willen controle over de natuur hebben. Maar de natuur is een kringloop en gaat z’n eigen weg. Perk die niet in, maar werk daarmee samen.” Als voorbeeld noemt Diny de varens die tegen de schuur groeien. Ondanks meerdere tips om die weg te halen, heeft ze die bewust laten staan en staan ze nu uitbundig te groeien.

In de zomer van 2007 zijn Diny en haar man Bruce Baudoin hier komen wonen. Diny is tussen de koeien opgegroeid in de Achterhoek en voor haar opleidingen en banen meermalen verhuisd. Een brede interesse blijkt uit de scala aan opleidingen die ze heeft gevolgd: Tuinbouwschool, Beeldende Vorming, Pedagogische Academie (Pedac) en vele managementcursussen in welzijn en zorg. In 2006 woonden ze in Monnikendam en veranderde hun leven drastisch. „De vader van mijn man overleed, mijn schoonmoeder werd dement, ik verloor mijn baan en het water kwam letterlijk te dichtbij. Onze tuin zakte ieder jaar vijf centimeter, waardoor het water steeds dichter bij de huizen kwam.” Een goed moment om na te denken over het leven. Diny wilde wel terug naar de bomen, het bos en de zandgrond. „We hebben eerst naar een buitenhuis of boerderijtje in de Achterhoek gekeken.” Vervolgens stapte Diny in de auto met drie adressen in het Zuiden. “Bij het binnenrijden van Swartbroek zag ik de mooie groene omgeving en bij de boerderij ben ik gevallen voor de rustgevende plek.” De boerderij had twee jaar leeg gestaan en was helemaal onderkomen. „Alles wat je ziet, is door onze handen gegaan. Maar de plek heeft het waargemaakt.”

Het duurde nog tot oktober 2013 voordat Diny startte met haar Theetuin. Dat had te maken met de plannen om de Tungelroyse beek, die achter de boerderij loopt, te laten meanderen. „Toen wij hier kwamen was de Tungelroyse beek een rechte streep.” De beek werd afgegraven, schoongemaakt en kreeg zijn vroegere slingerende vorm terug. „Sinds het meanderen, heb ik meer contact met de beek en is er meer leven ontstaan. Laatst zag ik een bever zwemmen.”

De Theetuin is een rustoord voor wandelaars en fietsers. Ook vogelspotters en mensen op doorreis komen er graag. Het ligt in het natuur- en recreatiegebied Kempen~Broek en is een pleisterplaats op het pelgrimspad van Den Bosch naar Visé. Verder maakt het deel uit van de 12 km wandeltocht uitgezet door Natuurmonumenten en ligt het aan het fietsknopennetwerk. Op de theekaart staan allerlei soorten thee, waaronder citroenmelisse en munt uit de eigen moestuin. Diny bakt de taartjes, scones en andere lekkernijen allemaal zelf met biodynamische producten. Naast hightea’s heeft Diny ook al communie- en andere feestjes verzorgd. Tijdens een Smoûzetocht van AV Weert kwamen er maar liefst tweehonderdvijftig mensen in de Theetuin. Zulke aantallen zijn uitzonderingen. „Ik vind het fijn om deze plek met andere mensen te delen. Maar voorlopig houd ik het kleinschalig. Mijn man en ik werken erbij en de huidige weekend openingstelling is daar prima mee te combineren.”