rubriek: Vier de zomer in noord-limburg

Onthaasten op het water

Print
Onthaasten op het water

Jan Joosten, voorzitter van WSV De Maas en beheerder van de haven. Afbeelding: Pieter Duijf

Blerick / Venlo / Hout-Blerick / Boekend / Steyl / Lomm / Tegelen / Velden / Belfeld / Arcen -

Vrachtschepen varen dagelijks stroomop- en stroomafwaarts over de Maas. Maar zo gauw de temperatuur aangenamer wordt, krijgen ze gezelschap van pleziervaartuigen.

De Maas oogt als een spiegel op deze nagenoeg windstille dag. De haven ligt halverwege Grubbenvorst en Blerick. Ingeklemd tussen de drukke A67 en de containerhaven bij bedrijventerrein is het nochtans een oase van rust.

We ontmoeten er Jan Joosten uit Baarlo. Joosten is voorzitter van WSV de Maas, de vereniging die de haven beheert.

„De vereniging bestaat al sinds 1931. Vroeger lag ons haventje aan de Venlose oever. Halverwege de jaren zeventig zijn we verhuisd. We zijn niet alleen een jachthaven. Je kunt bij ons ook roeien, zeilen en waterskiën. En er liggen hier enkele bootjes van amateurvissers. Eigenlijk zijn we gewoon een complete watersportvereniging met 350 leden en 200 vaste ligplaatsen. Deze ligplaatsen zijn al jarenlang bezet. In het hoogseizoen komen hier bovendien veel passanten en sinds 2012, het jaar van de Floriade, zijn hier ook campers welkom. Verder innen we voor de gemeente ook de liggelden van de schippers die in de Venlose stadshaven aanmeren. Ik schat dat we jaarlijks tussen de 13.000 en 14.000 overnachtingen hebben.”

De haven ziet er pico bello uit. Het gras is gemaaid en overal staan bloeiende bloemen. De accommodatie is bijna van alle gemakken voorzien. We zien een modern toilet- en douchegebouw, twee schildersloodsen, een werkplaats, een dieselpomp, een jeu de boulesbaan en enkele speeltoestellen. In de zomermaanden komt er een bestelbusje met onder andere verse broodjes. De vroegere kantine wordt commercieel verhuurd aan een restauranthouder. De aanlegsteigers bieden alleen toegang met een pasje. Permanente camerabewaking vergroot het veiligheidsgevoel.

„We draaien op een vijftigtal vrijwilligers met een vaktechnische achtergrond. We hebben timmerlieden en elektriciens. Een groepje oud-tuinders verzorgt het groen en de bloemen rondom de haven. Onze havenmeesters zijn dagelijks aanwezig. Zij wijzen de ligplaatsen aan de passanten aan, maar ze zijn ook behulpzaam als er bijvoorbeeld een dokter geraadpleegd moet worden.”

Joosten schafte zijn eigen boot 19 jaar geleden aan. „Vroeger gingen we in het hoogseizoen kamperen met onze kinderen. Nu vieren we onze vakanties op de rivier, maar dat doen we niet meer in het hoogseizoen. Dan zijn we hier. Na mijn pensionering hebben we altijd vakantie. Het leven op het water is een langzame wereld, een van onthaasten. Je zit in een ander ritme, anders in ieder geval dan op de wal. Een tocht naar Parijs of Berlijn duurt zes weken. Van tevoren zoek je uit welke sluizen in gebruik zijn en onder welke bruggen je door kunt varen. Is het overal diep genoeg. Sommige sluizen moet je zelf bedienen.”

Pensionado’s bepalen mede het gezicht van de vereniging, maar bij de roeiers, de zeilers en de waterskiërs zie je veel jeugd. „Hier kom je alle lagen van de bevolking tegen. Allemaal hebben ze hun boot gekocht van hun spaargeld. Een boot heb je, net als een auto, in alle prijsklassen. Vorige week hebben we nog een boot voor duizend euro verkocht aan een jong gezin. Nee, we zijn zeker geen Saint Tropez aan de Maas. Het varen zelf is relatief goedkoop. Met een volle tank doe ik twee jaar. Een boot gaat een leven lang mee, mits je hem goed onderhoudt natuurlijk. “

De verhuizing van de haven naar de overkant van de Maas is voorlopig op de lange baan geschoven. „We zitten in de luwte van ’t prachtige Wienböske. In de klankbordgroep laten we van ons horen. Mochten we echter moeten verhuizen, dan werken we hieraan mee.”

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Ruim 110.000 tevreden lezers gingen je al voor.

Bekijk de actie-abonnementen