Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee van De Limburger te lezen
Plus-artikelen zijn exclusief voor abonnees van De Limburger. Verder lezen?

‘Ik durfde dat niet. Maar met zo’n weigering, verpakt in een doorzichtig smoesje, teken je je vonnis’

Impassant

‘Ik durfde dat niet. Maar met zo’n weigering, verpakt in een doorzichtig smoesje, teken je je vonnis’

Ad van Iterson. Afbeelding: De Limburger

Maastricht / Itteren -

COLUMN - Het is weer eens tijd voor ouderwets Maastrichtse nostalgie. Niet dat ik ernaar op zoek was. Ik fietste de Groene Loper af – heel eigentijds, toch? – maar stuitte op een hek bij de bomenlaan naar kasteel Vaeshartelt. „Wat nu?” vroeg ik aan mijn e-bike. Maar het beest had al een sprong zijwaarts gemaakt. Go West, boy!

Even later vond ik mezelf terug op de Ankerkade, evenwijdig aan het Julianakanaal. De Ankerkade! „Nee maar, leef jij nog?” zeiden we allebei tegelijk. En, eveneens gelijktijdig: „Wat ben jij veranderd!” Ik vroeg hoe het met de Beatrixhaven ging, de buurvrouw. Waarop de Ankerkade zei: ga zelf ...