Rubriek Stamtäöfelke: Sirk Otter op Bosseve

Print
Rubriek Stamtäöfelke: Sirk Otter op Bosseve

Zittendj: Tonnie Linders en Mies van der Looy. In kapperstool Jos Clement. Afbeelding: Jos Clement

Laar / Weert / Altweerterheide / Stramproy / Tungelroy / Swartbroek -

Na uitgave van het boek ‘Stamtafel Weert’ zijn er spontaan stamtafels in verschillende etablissementen ontstaan waaruit de verhalen ontspruiten, die al dan niet opgeblazen en gekleurd in de Stamtäöfelkes beschreven worden, maar altijd een basis van waarheid hebben. Deze verhalen worden opgetekend door Frits Weerts en verschijnen wekelijks in weekkrant VIA-Weert onder de naam Stamtäöfelke. Dit is aflevering 101.

Stamtaofelgaste oet de jaore fieftig wieëte det d’r toen vör de jóngluj in heure vri-jje tieêd weinig te belaeve veel. Ze moste zichzelf mer ammezireëre. Eine aan de stamtaofel weit zich te memorieëre det d’r ‘ne groep jóng joonges op Bosseve woor di-j beej meister Raemakers aanne Vrakkerstraot in d’n hoeëf, ’nen echte sirk opzatte. Dae hoot ‘Sirkes Otter’. Van veer hoûtere tillefoonpäöl woore twieë trapezes gemaaktj en dao bûngeldje Loek van de meister aan de ein trapeze en Peter van Zjef van ‘t Schruuërke aan de ânger. En op kommando van Loek leët Peter los, drejdje zich inne locht en pakdje de polse van Loek vast. En mieër van di-j kapriole. En zoonger vangnet. Oeëti-jje veel d’r waal ’s eine ‘ne maeter of twieë nao oonger mer ge veeltj altieëd op zaocht graas en ge haadj toen noch knuuëk wi-j illestiek. Peter vanne Köster (Kuipers) dieëj ’n krimmenieël kloonsnummer in eeder sirkesvuuërstelling. Det kosje ‘m weinig moote want in ’t gewoeëne laeve gedroog hae zich ouch as ‘ne kloon. Mer inne sirkesvuuërstelling gong hae met ‘ne houp bombarie sop koeëke op ’n klein potkèchelke. Met aoj gezétte en wat knep gong hae dao ieërst veur in make. Zoeë asse dan zagt: “Effe kieke oftj al good börtj”, dieëj hae ’t duuërke van het kèchelke oeëpe, goezje stiekem ’n paar rotjes in ’t veur en knaldje ‘t duuërke weer rap tow. Met ‘ne enorme knal eksplodieërdje di-j rotjes en vloge de koeëkring van ’t kèchelke aaf en leet de kloon zich kakendj achteroeëver valle. ’T es altieëd good aafgeloupe. Eine kieër ging d’r wat mis. Det waas wi-j Jan kwoom hêllepe met ’t opbouwe van de sirk. Jan (heej neume ve geine beejnaam) haaj de werkschoon van zieën vader Tjeu aangetrokke. “Di-j hebbe ‘ne staole tup, dao keumtj geine dûmpel in”, zagt Jan. “Moge vae det ’s oetprebieëre?” vrooge ve ‘m. Det mocht van Jan. Vae leete ‘m ziêne rechtervoot op ‘ne groeëte houtblok zette en pakdje de biêl woeë ve gewuuënlik houtere päöl met inne groond hawdje. Eine van os haaldje uut en sloog met de achterkant van ’t biêl op dae staole tup van Jan zieëne schoon. Jan z’n tieëne zoote d’r nog aan, mer hae krieëg zieëne schoon neet mieër uut. Dus toen mer nao Frits van Toeën, de paekviêster aane Bosseverwieëg gegânge. Frits knipdje de schoon van Jan z’n vader finaal aan flarde en bevri-jdje zoeë Jan z’n tieëne. Jan es waarschieënlik op zien tieëne thoês binnegesloeëpe, mer waat zich d’r daonao achter de vuurduur aafspuuëldje hieëtte os noeëts vertéldj.

Tekst dieëze kieër van Peter van Zjef van ‘t Schruuërke.

Reagieëre en beûk bestelle: frits.pop@ziggo.nl