Fortuna Barometer

Fortuna door de ogen van Marco Franssen uit Brunssum

Print
Fortuna door de ogen van Marco Franssen uit Brunssum

Marco Franssen (midden). Afbeelding: privé

Born / Buchten / Holtum / Papenhoven / Geleen / Graetheide / Sittard / Windraak / Limbricht / Einighausen / Guttecoven / Munstergeleen / Obbicht / Grevenbicht / Urmond / Elsloo / Berg / Maasband / Stein / Veldschuur / Catsop / Meers / Spaubeek / Beek -

Hoe is de stand op de Fortuna Barometer? Vandaag Fortuna Sittard door de ogen van supporter Marco Franssen.

Zijn allereerste Fortuna-herinnering kan hij zo beschrijven. „Het was in de voorbereiding en ik stond samen met pap en mam en mijn broer op de camping in Zutendaal en Fortuna oefende in de buurt. Pim Verbeek was trainer. Hij liet Mark van Bommel tachtig minuten warmlopen. Mijn vader riep op een gegeven moment naar Van Bommel ‘Hé Mark, zullen we ruilen dat ik het van je overneem, want je komt er toch niet meer in’.” Niet veel later werd Marco Franssen (32) uit Brunssum meegenomen naar de Baandert. Wederom samen met zijn ouders en broer. „Ik stond dan op een ronde buis om iets hoger te staan en nog iets van de wedstrijd mee te krijgen. Wat ik ook nog weet is dat er een frietkraam bij de Thei Jessen-tribune stond. Als Fortuna dan had gewonnen, maakten mijn broer en ik onze ouders gek dat we een frietje gingen eten”, vertelt hij. „Het zijn herinneringen die ik nooit meer zal vergeten. Dat geldt ook voor de bekerfinale in De Kuip waar ik met mijn arm in het gips stond, of de allereerste keer uit in de Arena. Dat is mijn Fortuna-gevoel. Iets wat van huis uit met paplepel is ingegoten en ik later hopelijk ook aan mijn eigen kinderen mag overbrengen.”

Traditie

Fortuna betekent voor hem een avondje uit. „Pap en mam halen mij en een vriend nog altijd op, dat is traditie en dat blijft zo. Mijn broer woont nu verder weg dus die komt op eigen gelegenheid, maar op de Ricksen Side treffen we elkaar. Bij Fortuna kan ik even de kopzorgen van die week vergeten. Fortuna is onderdeel van mijn leven, daar kun en wil je niet meer zonder.” Toch is niet meer na een nederlaag het weekend van Franssen verpest. „Vroeger was ik drie dagen strontchagrijnig en dacht ik op maandag ‘ik ga nooit meer kijken’, maar tegen de tijd dat het vrijdag was, dan ging ik toch weer. Ook in die jaren dat Fortuna steeds laatste eindigde ben ik altijd blijven gaan. Je bent ook supporter in slechte tijden en ik vind het ook een stukje morele verplichting. In je persoonlijke leven zijn er ook tijden dat het moeilijk gaat, dan kun je ook niet wegblijven. Er is altijd licht aan het einde van de tunnel en hoop doet leven.”

Weelde

Na zestien seizoenen ellende is het voor Franssen nu een weelde dat Fortuna in de eredivisie speelt. „Het promotiejaar was het allermooiste. Ook voor mij persoonlijk. Ik heb in dat jaar een zware operatie ondergaan en het voetbal van Fortuna heeft me erbovenop gehouden. Ik had iets om naar uit te kijken, ondanks dat mijn situatie klote was. We hadden met Fortuna ook zolang gehoopt op betere tijden en in die hoop moet je altijd blijven geloven.”

Wat betreft de barometer is Franssen sceptisch. „Ik weet het niet zo goed. Vorig jaar had Fortuna meer voetballend vermogen in de ploeg, nu is het meer los zand. Er staat geen elftal en dat maakt me zorgen. Maar wij zien maar negentig minuten en ik hoop dat de trainers weten wat ze doen. Er zijn niet voor niets in dit land zestien miljoen bondscoaches, iedereen weet het beter. Ik denk dat er kwaliteit bij moet, wil Fortuna zich handhaven. Het gaat een pittige opgave worden, maar we zullen zien. Hoop doet leven.”