‘Roken leek zo stoer. Achteraf denk ik: jeetje wat dom’

Print
‘Roken leek zo stoer. Achteraf denk ik: jeetje wat dom’

Onlangs ging ik met mijn zusje door wat oude foto’s. Ik wilde een vinden waar we samen op staan, om te delen op facebook. Het was hard zoeken naar een exemplaar dat mijn goedkeuring kon wegdragen. Eén voor één mikte ik de opties aan de kant. Ongeschikt! Stom haar, gekke kleding. Raar, hoe dat werkt.

Dat je je met terugwerkende kracht zo schaamt voor een uiterlijk waar je destijds vol overtuiging voor koos. Een permanentje! Serieus, what was I thinking? Een vuurrode kleurspoeling over mijn blonde lokken? Dat moet een moment van verstandsverbijstering zijn geweest. Gele Dr. Martens-laarzen met paarse veters? Het leek zo lekker afwijkend. Nu denk ik, meid wat liep jij voor joker...

Ik ben niet zo van het met spijt terugdenken aan wat is geweest, maar toch. Ik heb dingen in mijn leven gedaan die ik achteraf niet zo verstandig vind. Zoals roken. Ik kom hier op, omdat we op één van de foto’s die mijn zusje stuurde samen nonchalant tegen de muur van een kerk staan geleund met een peuk in de ene hand en een glas bier in de andere.

Die sigaret triggerde me. Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om deze foto online te zetten. Ik rook al jaren niet meer. Toen leek het zo stoer en zo lekker ook om te doen. Achteraf denk ik: jeetje wat dom.

Dat komt ongetwijfeld ook door hoe we tegenwoordig naar rokers kijken. Waar het vroeger een hele normale gewoonte was, ben je tegenwoordig bijna een paria als je een peuk opsteekt. Over die plotselinge omslag in het beeld dat we hebben van rokers gaat het verhaal, dat we schreven met Stoptober als aanleiding, in het nieuwste L-magazine dat zaterdag verschijnt.

Geniet van je weekend!

Lees L-magazine: Klik hier om artikelen uit L-magazine te lezen.