‘Showtjes weggeven, ik hou er niet van’

Print
‘Showtjes weggeven, ik hou er niet van’

Afbeelding: De Limburger

Je krijgt nooit een tweede kans om een eerste indruk te maken, zeggen ze altijd. Da’s jammer, want de eerste is zelden de juiste. Het komt regelmatig voor dat zich in mijn hoofd op basis van een ontmoeting van seconden een beeld vormt, wat later voor geen ene meter blijkt te kloppen. Andersom werkt het ook zo. Hoe vaak ik niet heb gehoord, goh je bent niet die afstandelijke, pittige, tikkeltje arrogante tante met de grote mond die ik dacht dat je was... Wat op zich beter is dan het tegenovergestelde, maar dat terzijde.

Voor wie de moeite neemt mij echt te leren kennen, ben ik schijnbaar een open boek. What you see, is what you get… Als iemand tijdens een vergadering oninteressante dingen toetert, spreekt mijn gezicht boekdelen. En als ik je niet aardig vind, dan ook. Best pijnlijk, maar ik kan er niets aan doen. Eigenlijk vind ik die eerlijkheid een mooie eigenschap. Showtjes weggeven, doen alsof, ik hou er niet van. Terwijl ik echt wel weet dat dat soms beter of sympathieker is…

Als ik hier op het werk binnenkom, zien directe collega’s meteen hoe mijn pet staat. Als het weekend fantastisch was, stralen mijn ogen. Een vol hoofd, gedoe, levert een doffe blik op. Ik maak hen niets wijs. Mijn beste vrienden hebben daar niet eens een blik voor nodig. De toon in mijn stem, een woordkeuze in een appje, ze lezen me feilloos.

Het lezen van mensen aan de hand van hun gezicht, heet met een moeilijk woord fysiognomie. Het op basis van gezichtskenmerken iemand eigenschappen toedichten. Het is een pseudo-wetenschap, en net zoiets als het lezen van een horoscoop. Of je erin gelooft of niet. Dat is aan jou.

Fijn weekend!

Lees L-magazine: Klik hier om artikelen uit L-magazine te lezen.