Video: dit kun je verwachten op Halloween Nights Toverland

Print
Sevenum - Zodra de zon ondergaat, kruipen dezer dagen zo’n honderd acteurs in de huid van heksen, griezels en ander gespuis. Hun doel: alle gasten van het Sevenumse attractiepark Toverland tijdens de Halloween NIghts de stuipen op het lijf jagen.

Overdag, tijdens de Halloween Days, lopen er ook griezels door het park. Die zijn vooral erg lief. Maar soms zijn er kleine kindjes die (nog) geen verschil zien tussen de goede en kwade geesten. Daar staat tegenover dat menig stoere tiener van een koude kermis thuiskomt.

Vol bravoure en met een overdosis branie staat een drietal puberjongens een mannelijke griezel uit te dagen in het gruwelkabinet van Toverland dat Fiësta de los Muertos heet. Echte, stoere kerels van een jaar of dertien, veertien, zijn dit. Die schrikken niet zomaar van de dansende Mexicaanse dode die zojuist uit een dikke laag mist is gestapt. “Kijk, hij heeft lichtgevende lenzen in, dat zie je zo”, roept één van de jongens met een stemmetje dat net iets te schel klinkt. Hij deinst ook een heel klein beetje terug. Het vrouwelijke spook dat stiekem achter deze onbevreesde bikkels is gaan staan, kan het duidelijk zien. Toch niet zo heel moedig, denkt ze nog, terwijl ze haar gezicht stiekem naar beneden brengt, zodat de jongens recht in haar spierwitte tronie kijken zodra ze zich omdraaien.

Verstijven
“Jij bent helemaal niet eng, we lopen door. Nee? Krijgen we geen high Five van jou? Dan niet.” Met de borst vooruit draait het groepje zich om. Als één man verstijven ze prompt van schrik. Nog geen tel later rennen de stoere mannen allemaal gillend als speenvarkens de donkere avond in. Ze struikelen nog net niet over een kinderwagen die door deze griezelwereld wordt gereden. Het is dat spoken niet mogen lachen. Zouden deze stoere jongens straks thuis aan pap en mam vertellen dat ze zich kapot zijn geschrokken van een dansende dode vrouw en dat ze half in paniek op de vlucht zijn geslagen? De beide spoken die hen de schrik van hun leven hebben bezorgd, zullen het nooit weten.

Daglicht
Hoe anders gedragen de griezels van Toverland zich dan bij daglicht. Overdag lopen er zoveel kleine kinderen rond in het park, dat de griezels aan de ketting worden gelegd. Het spokendoolhof -een waar griezelkabinet in het donker- is bij zonlicht een plek met vriendelijke engerds. Toch krijgt menig kind er aanvankelijk de bibbers. Rook en een eng muziekje doen ook al veel. De dagspoken stellen de kleintjes echter snel op hun gemak. Datzelfde geldt voor de heksen die overdag een gruwelijk soepje aan de man proberen te brengen. De groezelige dokter die kinderen met drankjes waar spookachtige rook uit komt zo dapper tovert dat ze zonder angst in elke achtbaan durven, is ook aardig.

Skelettenbotten
Maar ’s avonds niks van al die vriendelijkheid. Spoken, angst aanjagen, jongens, meisjes en ouders laten gillen, rennen en griezelen is dan het levensdoel van alle doden die uit de as herrijzen. Rammelen met onzichtbare potjes vol skelettenbotten is bij regen en ontij het devies. In de duistere nacht worden moeders en vaders van alle leeftijden van opzij beslopen als ze het in een spokenwereld wagen om alleen maar druk bezig te zijn met hun mobiele telefoon. Dan ziet of hoort deze mensensoort niets. Maar één blik opzij en ze zijn in één klap terug in de echte wereld. Want dan staan ze met een beetje pech oog in oog met een griezel. Harten kloppen wild. Gezichten verstrakken. En een dansende dode schiet zelf bijna in de lach.

Overmoedig
Toch zijn het eigenlijk alleen de hele kleine kindjes die de griezels echt even van hun stuk kunnen brengen. Papa’s, pubers en tieners die proberen om de spoken te laten schrikken door plotseling schreeuwend uit de mist te springen, maken geen schijn van kans. Ook knulletjes die snel in het voorbij gaan op een spokenrug tikken, zijn hooguit lachwekkend, evenals de twintiger die denkt dat hij een soort lambada kan gaan dansen met een vrouwelijk spook. De griezels hebben er niet eens woorden voor nodig om dit soort overmoedige gasten weer netjes in het gareel te laten lopen. Maar dan zijn daar ineens twee piepkleine meisjes. Met open armpjes zetten ze koers op een dansende griezel. Die krijgt zomaar een warme knuffel ter hoogte van knie en heup. Het spook, dat zojuist nog zijn eigen dochter straal voorbij is gelopen om de ban niet te breken, smelt terplekke en slaat beide armen om de kindjes heen. Een moeder maakt snel een foto. Het is vooralsnog de enige kiek waarop een volledig overrompeld spook staat.