‘Het was nog licht toen de eerste tekenen van angst uit het bos kwamen’

Print
‘Het was nog licht toen de eerste tekenen van angst uit het bos kwamen’

Afbeelding: De Limburger

Tegenwoordig moet alles avontuurlijk, dus ook een weekendje weg kan niet meer standaard zijn. In een bungalowpark gaan zitten, met subtropisch zwemparadijs, is best aardig, maar je scoort er geen punten mee in de categorie gewaagd. Dat doe je wel als je je terugtrekt in een afgelegen, houten cabin in het bos. Althans, dat bepleitte collega Ivar. Je moet weten dat als ik een ranglijst zou maken van de minst avontuurlijke mensen die ik ken, ik hem met stip bovenaan zou parkeren. Als iets afwijkt van wat hij kent, raakt hij in de stress. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg, zou zijn levensmotto kunnen zijn.

Maar goed, houten cabins zijn hot, dus meneer zou het wel even gaan testen, zei hij stoer. Toen begon de ellende. Nadat hij de dag voor vertrek alle mogelijke beren op de weg had benoemd, toog hij naar de diepste bossen van Drenthe. Om daar een nacht te bivakkeren in een huisje dat alleen met gps-coördinaten te vinden is, op anderhalf uur lopen ligt van de bewoonde wereld, waar je hout moet hakken voor de kachel en zelf je drinkwater moet pompen.

Het was nog licht toen de eerste tekenen van angst vanuit Drenthe kwamen via Whatsapp (er was gewoon bereik, dus wat zat-ie nou te zeuren). Fijne collega’s als we zijn, hebben we afgesproken dat we, zodra de duisternis zou invallen, Ivar om beurten zouden trakteren op akelige video- en audiofragmenten die zijn angst lekker zouden voeden. The Shining, het deuntje van het spookslot in de Efteling. Dat werk. Hoe Ivar zijn avontuurlijke tripje heeft ervaren (hij is trouwens heelhuids wedergekeerd), lees je hier.

Fijn weekend!

De verhalen van L-magazine lees je hier