Museum de Kantfabriek onderscheidt zich met weinig middelen

Print
Museum de Kantfabriek onderscheidt zich met weinig middelen

Een vrijwilligster van het museum (rechts) demonstreert een van de nostalgische kantklosmachine aan bezoekers. Afbeelding: Susan Jillisen

Horst -

Terwijl de gemeente Horst aan de Maas dit jaar haar achthonderdjarige geschiedenis herdenkt, viert Museum de Kantfabriek in Horst een eigen feestje met het tienjarig bestaan. Met het laatste deel ‘van object naar verzameling – van verzameling naar object’ sluit het museum op 29 december de drieluik aan wisselexposities die is georganiseerd in het kader van hun tiende verjaardag.

In het expositiesluitstuk worden verzamelingen uit het omvangrijke depot van het museum zelf getoond. Deze zijn aangevuld met kunstzinnig werk van diverse kunstenaars. Alles met een raakvlak met textiel, want dat is een voorwaarde die het museum stelt aan haar exposanten. „Ik heb persoonlijk niet veel met textiel”, laat ik aan het begin van het gesprek vallen, doelend op lapjes stof, naaimachines, klosjes garen, breinaalden en alles wat daar in mijn ogen mee te maken heeft. Dat is namelijk mijn eerste beeld van een textielmuseum. Onterecht zo blijkt. Vrijwilligster Ellie corrigeert me vriendelijk: „Iedereen heeft iets met textiel. Je draagt toch kleding, slaapt onder een dekbed, gebruikt handdoeken, hebt waarschijnlijk gordijnen…” Inderdaad, als je het zo bekijkt, heeft iedereen iets met textiel. Wie verwacht een verzameling oude meuk aan te treffen moet die verwachting dan ook snel bijstellen.

Enige in Europa

Tineke Geurts en Roger Spitz, beiden al vele jaren als vrijwilliger aan het museum verbonden en lid van de expositiecommissie, nemen me vervolgens op sleeptouw door de voormalige fabriekshal en de lopende expositie. Aan de hand van een tijdlijn ontvouwt zich de geschiedenis en ontwikkeling van de textielnijverheid en -industrie van Horst en omgeving. Tineke Geurts ontpopt zich tijdens de rondleiding als een ware Kantfabriek-Wikipedia en vertelt op boeiende wijze over wat zich sinds 1928 in de fabriek heeft afgespeeld. Spitz vult het een en ander regelmatig aan met interessante weetjes. Ik krijg een glimp van het verleden als ze een van de originele kantklosmachines demonstreert. „Dit zijn unieke machines”, laat ze weten. „Het zijn de enige originele nog werkende kantklosmachines in Europa. Misschien zelfs in de hele wereld. Ze worden nog dagelijks gebruikt tijdens de rondleidingen om het ambacht te demonstreren.” Het lawaai is oorverdovend, vandaar dat de machines altijd maar slechts enkele minuten draaien. Maar het maakt het daarom ook des te indrukwekkender. Helemaal als er vanaf de bovenkant een keurig strookje kant verschijnt. Navraag leert dat het museum mede dankzij die nostalgische machines niet alleen interessant is voor textielliefhebbers, maar ook voor techniekfanaten.

Kieskeurig

Vervolgens wandelen we door de wisselexpositie. Opvallend zijn de twee bankjes en hocker van Tjitske Dijkstra gemaakt van 298 geborduurde kraanvogels ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de MH17. „We zijn erg kieskeurig in wat we exposeren. Verlangen ook een hoge kwaliteit”, vertelt Geurts. „Dat is soms behoorlijk pittig, want we hebben buiten een kleine subsidie verder geen inkomsten. Het museum draait volledig op de inzet van ruim honderdzestig vrijwilligers. Maar dat maakt je juist ook creatief. Met weinig middelen je toch weten te onderscheiden. Tot op heden is het ons altijd gelukt om kwalitatieve en unieke exposities samen te stellen.” Dat die exposities in de smaak vallen bewijzen de bezoekersaantallen die jaarlijks rond de negenduizend uitkomen. „Het museum heeft in de afgelopen tien jaar een naam opgebouwd binnen de textielwereld. Bezoekers komen uit het hele land, Duitsland en België, terwijl het bij mensen uit de directe omgeving minder bekend is. Gek, want het is toch echt de moeite waard”, besluit Geurts. En dat kan ik na de rondleiding onderstrepen.

De jubileumtentoonstelling is nog tot de sluitingsdatum te bezoeken van dinsdag tot en met zondag van 14.00 tot 17.00 uur aan de Americaanseweg 8 in Horst.

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen