Rubriek Stamtäöfelke: Schang of lache inne femiêlie?

Links: Naard in jong jaore. Rechts: Later beej zien dochter oppe Neerkant (tweede van lînks vuuraan).

Na uitgave van het boek ‘Stamtafel Weert’ zijn er spontaan stamtafels in verschillende etablissementen ontstaan waaruit de verhalen ontspruiten, die al dan niet opgeblazen en gekleurd in de Stamtäöfelkes beschreven worden, maar altijd een basis van waarheid hebben. Deze verhalen worden opgetekend door Frits Weerts en verschijnen wekelijks in weekkrant VIA-Weert onder de naam Stamtäöfelke. Dit is aflevering 107.

Frits Weerts

As de aoj garde van ’n femielie oetgestôrve és, kujje grösj de verhaole di-j allein binneskamers en stiekem achter de hând gemoompeldj woeërte inne oeëpelikheid brînge. D’r és neme mieër dae beej uch aanne bel keumtj trékke of de duuër instâmpe um uch dudelik te make det de schang achter de gerdiêne verbôrge mót bliêve. Nog schoeëner: vae verknuuëtere os oeëver di-j verhaole, di-j meschiens ouch belûl gaeve oeëver d’n aard vanne naozate (*).

Zoeë gaon ich ’t hebbe oeëver Farres-Naard, mien oeëvergroeëtvader van vaders moôders kânt. Dus de schoeënvader van Dolleve Fried (Weerts), miene opa. Hae waas van Meijel vandan van ‘ne tak vanne groeëte femiêlie Brummans. Zoeë schrieëf hae zich ouch: Leonard Brummans. Woeë de beejnaam Farres vanaaf keumtj, véltj neet te achterhale, mer det ze vanne farao’s afstamme liêktj mich wat ver gezóchtj. Prefesser Sjarel Brummans vant Kleezje was wiêthaer ounog femiêlie van ‘m en mót ‘m good gekindj hebbe, want dae waas ouch van di-j kânte vandan. Echte pieëlknuîters dus. Hae waas geboeërtig van 1847 en és oppe Neerkant in 1941 gestôrve. Zien vader waas dus nog uut de Napoleontische tiêd! Zoeë gaw és alles historie.

Mer waat hieëte gedaon? In daen tiêd haadje neet allein in Wieërt, mer roontelum de Pieël oeëverâl völ schäöp loupe. Vör de wol, mer ouch vör de verkoup, want det wore de weinige inkómste in dieës streke. Zoeë dus ouch Farres Naard. Asze di-j bieëste goonge verkoupe, dan móste ze daomej hieëlemaol nao d’n Anvêrs, te voot en mét de hieël kudde schäöp (**). Dao wore ze verscheî-je daag vör oongerwieëges, mer haaje pegulânte inne tes asze weer op heivers aan taffeldje. Mer oongerwieëges haadje indertiêd, nog mieër as allewiel, völ stamineekes. En louptj dao mer ’s aan vörbeej ajje de tes vôl frengskes hetj! En dus gieët ’t verhaol, det ze mien oeëvergroeëtvader groeëte stökke tösse Antwerpe en Meijel inne kroekèr hebbe mótte vare. Neet mieër in staot op eige puuëj te staon. Mer aevegood 94 jaor gewoeëre. Det keumtj neteurlik doeër di-j kroekèr, en daorum laot ich mich ouch vare, mer dan waal inne automobiel.

Hae hieët ‘nen tiêd lang beej oma, zien dochter dus, ingewoeëndj. Mer wi-j Dolleve Fried (opa) d’r achter kwoom det Farres Naard beej Toeën van Jannes d’n Dekker (Toeën Lenders, hotel-café Lenders) dék en völ góng preuve en alles oppe lat leet schriêve en hèm leet betale, hieëte ‘m boete de duuër gezatte. Naard vertrok nao zien ânger dochter, Drika, oppe Neerkant. Trök inne Pieël.

(*) Weem bedoeldje?

(**) ‘nen Ângere tak vanne femiêlie kaltj van kaover, mer det deut aant verhaol gein böl aaf.

Wil je alle Plus-artikelen lezen?

Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen op onze site & app. Nieuws, achtergronden, analyses, reportages, interviews en columns. Word nu digitaal abonnee en kies voor een jaar lang korting of maandelijkse flexibiliteit.

Kies digitaal