Rubriek Stamtäöfelke: Waat zeen ze mich noow aant bawwe?

Print
Rubriek Stamtäöfelke: Waat zeen ze mich noow aant bawwe?

Bouw vanne Broedersschoeël in 1923. Afbeelding: Fotoarchief familie Vercoelen.

Laar / Weert / Altweerterheide / Stramproy / Tungelroy / Swartbroek -

Na uitgave van het boek ‘Stamtafel Weert’ zijn er spontaan stamtafels in verschillende etablissementen ontstaan waaruit de verhalen ontspruiten, die al dan niet opgeblazen en gekleurd in de Stamtäöfelkes beschreven worden, maar altijd een basis van waarheid hebben. Deze verhalen worden opgetekend door Frits Weerts en verschijnen wekelijks in weekkrant VIA-Weert onder de naam Stamtäöfelke. Dit is aflevering 108.

Dao keumtj mich toch inins ’n foto oonger oûge di-j ich in ieërste instantie neet drek herkindje en mich dus ouch gein böl intressieërdje. Totdet ich de name oppen achterkânt loos, en det det echte Wieërter name zoeëje mótte zeen. Mójje toch ieërlik zeen: Verkoêle (Vercoelen), Mieëwes (Meewis) en Sweron, klînke toch plat Wieërts of neet?

Toen heb ich nog ’s nao de vuuërkânt gekieëke en toen zoog ichtj. De bouw vanne Broedersschoeël aannen Emmasingel in 1923 dae toendertiêd Hieronymuswâl geneumdj woeërt. De bouwvakkers boeëvenop de bouw zulle wul neet mieër laeve, want ’t és bekans hóngerd jaor gelieëje. Dao weît ich ouch gein name van. Mer ze koste waal schoeën ‘ne steiger bouwe van houtere päöl en zieële. Heej en dao ‘ne paol schuuns d’r tösse vör de stieëvigheid, ângers wiebelt ‘t gevaarte te zieër. En ajje dan ‘n (werschiênlik zelf getummerdje) leî-jer d’r tieëgenaan zétj, kujje d’r tieëgenop. Det és steigerbouw uut ‘nen tiêd dae wiêt trök ligktj mer nog schoeën vakwêrk és um te zeen. En noow mójje uch bedînke det ze alle getuûg, troefels, stein en spies oppe nek nao boeëve móste drage.

En e betónmuuëlke haaje ze ounogneet. Dus water, cemênt en zând métte schöp in de spieskuûp oongereîn mînge. Dan det spul in ‘nen eîmer of bak oppe schoûwer oeëver de leî-jer nao boeëve drage en beej de metser nieër zétte. Dae kân dao gein kloeëte mej doon asse gein stein hieët, dus di-j mótte ouch weer op e plênkske oppe schoûwer oeëver de leî-jer nao boeëve gesjouwdj waere. Hieël zwaor liêfelik wêrk.

Dae singel hoot toen wâl, umdet de graaf d’r nog loog. Ge kuntj oppe foto nog ’t brökske zeen waat d’r oeëverhaer gieët en woeë di-j wichter beej staon. En van di-j wichter wieëte ve e paar name. Oppe brökluuëning zitj ‘ne Cor Vercoelen, de vader van de latere meister Fried Vercoelen, dae ouch inne gemeindjeraod gezaete hieët. ’t Jungske d’rnaeve hétj Jan Meeuwes en dae és later misjenaris gewoeëre beej de paters van Mill Hill.

’t Lînker maegtje schientj Mia Sweron te heîte en ich bin benoetj of eme vanne femiêlie Sweron heej ’ne vuuëraojer in herkintj. Laotj ’t mich ’s wieëte.

Ajje noow oeëver d’n Emmasingel louptj, kertj of rietj, kujje boeëve de vuuërduuër vanne aoj schoeël nog zeen det ze in 1924 ingewiedj és. Wi-j lang zal dae naam en jaortal dao nog hânge? Zjuust wi-j alle broeders, di-j de statter wichter slummer prebieërdje te make, zeen verdwieëne, zoeë zal ouch ’t gedacht aanne schoeël, same mét os, aojer generatie, wégzînke inne memorie en zal later eme in ’n archief laeze det de schoeël bestânge hieët.

Sic transit gloria.