Rubriek Stamtäöfelke: Lustoord den IJzeren Man

Print
Rubriek Stamtäöfelke: Lustoord den IJzeren Man

Aan Lustoord den IJzeren Man. Afbeelding: Limburg in beeld 1928

Laar / Weert / Altweerterheide / Stramproy / Tungelroy / Swartbroek -

Na uitgave van het boek ‘Stamtafel Weert’ zijn er spontaan stamtafels in verschillende etablissementen ontstaan waaruit de verhalen ontspruiten, die al dan niet opgeblazen en gekleurd in de Stamtäöfelkes beschreven worden, maar altijd een basis van waarheid hebben. Deze verhalen worden opgetekend door Frits Weerts en verschijnen wekelijks in weekkrant VIA-Weert onder de naam Stamtäöfelke. Dit is aflevering 111.

Allewiel hejje oppen Iêzere Mân ’n waterski-baan ligke. ‘n Geweldjigge attraksie vör di-jgieëne di-j nog pit zat hebbe in eur èrm en bein um zich uch daobeej staondje te haoje. Mer aevegood schoeën um allein mer nao te kieke ajje zèllef âl eur spiere noeëdig hetj um op oeëze laeftiêd rechtop te bliêve staon oppe-n haarde groond. Mer det soeërt ontspanning haadje dao vreûger ouch al. Oppe foto zeeje ’n kabelroetsjbaan di-j dao indertiêd, êrreges in de jaore twîntjog vanne vuuërige ieëw, in gebroêk woor. ’t Es toch gaw op ‘ne maeter of zes/zieëve huuëgdje dejje aane ketrol kosj gaon hânge en uch dan nao d’n ângere kânt laotj zweve. Abseile dus. Eigelik zjuust wi-j noow int klumbos. Allein de jong van allwiel doon det neet mieër met de slieps um, de drollevânger aan en de pet op. Waal stieët ’t vrouwelik schoeën vör moderne begrippe d’r met ’n hip kledje en met bloeëte kniekes op. Allein dae omgedrèjdje pispot oppe kop hebbe ze allwiel neet mieër. Mer det de mèn inne kolbaer en slieps aane Iêzere mân kaome, es lang gelieëje. Mer waal mette fiets. De foto datieërt van 1928/29 en es genoeëme aane, wi-j ve noow zegke, achterkânt van ‘t vin. Dus neet aane kânt van Dennenoord. De Kazernelaan bestong nog neet, en ge mosj vanne stad oet langs de knaal wis aan zestieën en dan d’n ieërste wieëg linksaaf nao de Iêzere mân. Det wieëgske es d’r nog zoeë umtreentj en luiptj achter ’t miljeusentrum langs. Dao waas ein “Lustoord” gebawdj woeëje uch op ’n terrasje kosj zétte en wat drînke. Ajje woeëtj kozje ouch poeëtje baaje en ajje dörrefdje ouch zwumme. En aafzeile dus. Ajje dao allewiel komtj es dao nog ’n zândstrandje woeë wichter (en hundj!) fein mette gaele zând en water kunne knoeëje. ’n Bitje van di-j plaats aaf, achter de rök vanne fotograaf stieët noow nog ‘ne geweldjigge eikeboum van, nao schatting, hoongerttwîntjig jaor aod. Dae mot d’r dus al gestânge hebbe toen dieës foto genoeëme woeërt. Miên vader hieët dao gezwomme, zag hae mich vreûger. Dae boum hieët det dus gezeen. En dan hieëtte mieër gezeen as ich, want ich heb miên vader noeëts int water gezeen. Behâlleve dan in ziên badpak in stamtäöfelke nummer62.

Mer det aan dae kant van det water românses zeen ontstânge es hieël zieëker. Woeërum hootj ângers “Lustoord”? Want ânger fotoos van dieës plek laote zeen det Wieërter minse dao gaer nao tow goonge. Noow ouch nog, mer dan waal aane vuurkânt en aevegood aant water. Dao esj awiel vör de kael neet zoeë druuëg en kujje gemaokelikker zitte.

Det zeen de klein genuuëgdjes van ’t laeve. Zoonger abseile astebleef.