‘Het uitpakken van de kerstpakketten van mijn vader was het hoogtepunt van de dag’

Print
‘Het uitpakken van de kerstpakketten van mijn vader was het hoogtepunt van de dag’

Ik ben opgegroeid in kerstpakkettenwalhalla. Toen mijn vaders carrière zich qua pakketten op het hoogtepunt bevond, wisten jaarlijks zo’n veertig dozen, allemaal cadeaus vanuit zijn netwerk, hun weg naar ons huis te vinden.

Dat is enorm decadent, weet ik nu, maar voor mij als kind was het de normaalste zaak van de wereld dat de dozen in de gang stonden opgestapeld. Als hij thuiskwam, had hij de exemplaren onder de arm die de dag op kantoor waren afgegeven.

En dat was dan nog niet alles, want mijn vader deelde zijn oogst graag met de secretaresses van het bedrijf, die er zelf lang niet zoveel kregen. Het uitpakken van die dozen was het hoogtepunt van de dag. Soms was de inhoud ronduit teleurstellend. Foeilelijke accessoires voor in huis konden meteen op de plank ‘rommelmarkt’. De Franse kazen of patés konden ook mijn goedkeuring niet wegdragen. Maar de zakken nootjes en snoep uiteraard wel. Om van de chocoladefontein maar niet te spreken.

Er waren ook altijd drie gigantische gerookte zalmen, die mijn vader in zakjes verpakte en uitdeelde aan familie en kennissen. Na kerst puilden de voorraadkasten uit, en ik denk niet dat mijn ouders in die jaren ooit zelf een fles wijn hebben gekocht, want de decembermaand leverde een hoeveelheid op, waar ze minstens een jaar op konden teren.

Inmiddels is mijn pa met pensioen en is de stroom kerstpakketten volledig opgedroogd. Ik moet het tegenwoordig doen met één bescheiden cadeautje van mijn werk, waar ik trouwens meestal best blij mee ben. De traditie van de over the top kerstpakketten bestaat nog steeds. Je leest er hier alles over.

Fijn weekend!

Hier kun je L-magazine helemaal lezen