Chocomondjes en saushandjes in de witte gordijnen

Print
Chocomondjes en saushandjes in de witte gordijnen

Afbeelding: De Limburger

Laatst ontdekte ik, opnieuw, een vlek in mijn spierwitte gordijnen. Hij is bruin, dus ik vermoed dat er een chocolademond tegenaan is gelopen.

Uitgerekend op een moment dat de hele handel net weer ophing, na een wasbeurt die een stel tomatensaushandjes had laten verdwijnen. De reden dat die vlekken blijven opduiken in onze raamdecoratie heeft alles te maken met de wat onorthodoxe eetmanieren van de jongste. Je zou zijn stijl kunnen omschrijven als ‘vol overgave’. Als hij een boterham met chocopasta verorbert, zitten de vegen praktisch achter zijn oren.

En hoewel hij bijna acht is, eet hij graag met zijn handen. Als ik hem wijs op de aanwezigheid van vork en mes, kijkt hij grijzend op van zijn bord. „Oh ja.” Om vervolgens doodleuk weer met zijn vingers in zijn bord te roeren. Bij het afstappen van de hoge kruk na het eten, is een nonchalante duik in de gordijnen, die direct achter hem hangen, gauw gemaakt.

Hij is zich wel steeds meer bewust van de chaos die hij achterlaat. Tegenwoordig vraagt hij elke ochtend voor het binnenstappen van de klas of zijn mond wel schoon is. Ik heb daarom goede hoop dat binnenkort ook de gordijnen worden ontzien en dat het nut van bestek hem duidelijk wordt.

Over wat hij eet, heb ik steeds minder te klagen. De schijf van p (patat, pizza en pannenkoek) bevat inmiddels ook pastasaus en de s van spinazie en sojaboon kunnen we toevoegen aan zijn dat-lust-ik-lijst. Een overwinning die we hebben bereikt door vooral niet te pushen. Zelfs met de slechtste eters komt het goed. Vandaag gaat het over kinderen en eten. Altijd een dankbaar onderwerp!

Fijn weekend!

De nieuwste editie van L-Magazine lees je hier