Zoon Tim heeft altijd prioriteit voor Harm Smit

Print
Zoon Tim heeft altijd prioriteit voor Harm Smit

Harm en Anette Smit met zoon Tim tijdens het OKT in Berlijn. Afbeelding: familie Smit

Ransdaal / Craubeek / Klimmen / Weustenrade / Fromberg / Kunrade / Ubachsberg / Voerendaal / Winthagen -

Na een spelersleegloop moest volleybalvereniging VC Voerendaal (VCV) eind vorig seizoen noodgedwongen het vlaggenschip uit de eerste divisie terugtrekken. Clubman Harm Smit moet als trainer-coach weer eens de meubelen redden in Voerendaal. Om meerdere redenen is dat een tour de force.

Harm Smit is al bijna een kwart eeuw aan VCV verbonden. Eerst als speler in de hoofdmacht en daarna als trainer van talrijke senioren en jeugdteams. Op zoek naar een nieuw trainer voor de in de derde divisie herstartende hoofdmacht kwam het bestuur quasi automatisch bij Smit uit. Die stemde in onder een voorwaarde: Ik heb aangegeven dat de wedstrijden van Tim prioriteit voor mij hebben. Dat was ‘Oké’.”

Apetrots

Zoon Tim leerden Harm en echtgenote Anette op zevenjarige leeftijd de grondbeginselen van volleybal. Nu speelt Tim (30) in het Nederlandse team én als middenblokkeerder bij de Belgische topploeg Lindemans Aalst, koploper in de Belgische 1st League en finalist van de Belgische volleybalbeker. Harm Smit is apetrots op z’n zoon. „Ik weet wat Tim er allemaal voor heeft gedaan en gelaten om op dit topniveau te komen”, zegt hij.

Twee petten

Harm en Anette Smit steunen en supporteren hun oogappel sinds jaar en dag. Zo waren ze afgelopen week bij het Olympisch kwalificatietoernooi OKT in Berlijn, waar het Nederlands team faalde in haar plaatsingsmissie. „Ik zit bij wedstrijden altijd met twee petten op te kijken, als vader en als trainer coach”, bekent Smit. „Het niveau is weliswaar onvergelijkbaar, maar bepaalde elementen zijn desondanks altijd toepasbaar.”

Vader en supporter

Vanwege het OKT kon Smit geen trainingen geven bij VC Voerendaal, ook ontbrak hij zaterdag bij competitieherstart. Dat hij geen training geeft, is uitzonderlijk. Als coach daarentegen laat hij regelmatig verstek gaan. Bij uitwedstrijden van VCV is hij zelfs nooit van de partij. Dan zit hij op de tribune van Aalst (158 km enkele reis) of nog verder weg in België bij uitwedstrijden. „Bij thuiswedstrijden, aanvang 16.00, kan ik coachen en supporteren prima combineren. Bij uitwedstrijden, die later beginnen, lukt dat niet!” Echt lukken wil het vooralsnog ook bij VCV niet. „Op papier hebben we een team dat goed genoeg is om klassebehoud te realiseren. Maar toen viel onze sterkhouder Jordy Winkens weg. Hij heeft zijn voorste kruisband ingescheurd. Tot overmaat van ramp brak ook nog onze spelverdeler Laurent een vinger. We hopen dat hij er na de carnaval weer bij is. Maar het wordt een race tegen de klok. Er zijn kortom zorgen en twijfels of het lukt om klassenbehoud te realiseren. Maar we geven de moed niet op!”

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen