‘Vergeleken met andere sport zijn wij heel braaf’

Print
‘Vergeleken met andere sport zijn wij heel braaf’

De dames van Ferro Mosae. Afbeelding: Ferro Mosae

Maastricht / Itteren -

Ferro Mosae is net zoals vorig jaar kanshebber op de titel sportploeg van het jaar in Maastricht. De studentenvereniging is al drie jaar op rij winnaar van de eredivisie bij de vrouwen in de triatlonsport.

,,Oh, zijn we weer genomineerd? Wat leuk, ik wist het nog niet eens”, spreekt kopvrouw Sarissa de Vries oprecht haar vreugde uit. De Vries is de routinier binnen het vrouwenteam dat met ijzeren hand regeert in Nederland. De laatste drie seizoenen won ze met haar ploeg de vaderlandse competitie. En dat voor een studentenclub.

Saai

,,We worden vaak ook de saaiste studentenvereniging genoemd. Echt veel gedronken wordt er bij ons niet”, lacht ze. ,,Vergeleken met een andere sport zijn wij heel braaf.” Maar de sfeer is super. We trainen veel samen en tijdens een vier uur durende trainingsrit kan je veel kletsen en overleggen. En we sluiten altijd af met koffie en vlaai.”

Trainingsweekenden

Ferro Mosae bestaat verder vooral uit mannen en vrouwen recreantenteams. ,,Wij zijn eigenlijk een buitenbeentje. Bij die anderen teams staat presteren niet bovenaan. Het is ook juist een manier om vrienden te maken en nieuwe mensen te leren kennen. Op iedere maandag is er ook een ledenbijeenkomst, maar daar ben ik zelf niet vaak bij. Waar we vooral op inzetten zijn trainingsweekenden en eenmaal per jaar gaan we zelfs op trainingskamp van een week. Met een eigen bijdrage wordt dat dan vanuit de club geregeld.”

Rustiger aan

De term ‘studenten’ is wel enigszins misleidend in haar team , erkent De Vries. Sommige vrouwen zoals zijzelf zijn al lang student af, maar zijn blijven plakken in de stad. Dat heeft er vooral mee te maken dat het Nationaal Trainings Centrum (NTC) is gevestigd in Sittard en dat veel vrouwen een club ernaast zoeken of na hun tijd op het allerhoogste niveau het iets rustiger aan willen doen. Deed ook De Vries, afkomstig uit Lekkerkerk, die naar haar studie bewegingswetenschappen in Maastricht bleef wonen voor de sport.

,,Wij hebben met Maya Kingma en Rani Skrabanja ook twee meiden van het NTC in het team. Zij konden er door de internationale agenda niet altijd bij zijn.” Het team bestond verder uit Sophie van der Most en Danne Boterenbrood en Anna Witteveen. ,,Ondanks dat het een individuele sport is, kun je op deze manier toch de dynamiek van een teamsport ervaren.”

Spannend

De competitie besloeg vijf wedstrijden met ieder een eigen karakter. Maar altijd in een team van vier vrouwen waarvan de beste drie resultaten tellen. ,,We hebben dus geprobeerd om onze meiden te spreiden over het seizoen.” Desondanks was het spannend tot het laatst. Ferro Mosae stond samen met twee andere teams gelijk en dus kwam het aan op de laatste race. ,,Toen misten we ook Maya en Danne, maar door onze sterke groep hebben toen alsnog gewonnen.”

Of de formatie ook volgend jaar toonaangevend is nog de vraag. Sommige meiden stoppen en daar komt andere aanwas voor terug, ,,Ik ga wel nog een jaartje door, maar de andere teams worden ieder jaar sterker. Die willen ons verslaan.”

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen