De halte

‘Wanneer een man de mijlpaal van dertig is gepasseerd, doet zich nog maar zelden de gelegenheid voor om van huis te gaan in een korte broek’

Print
‘Wanneer een man de mijlpaal van dertig is gepasseerd, doet zich nog maar zelden de gelegenheid voor om van huis te gaan in een korte broek’

Afbeelding: De Limburger

Venlo / Hout-Blerick / Boekend / Steyl / Lomm / Tegelen / Velden / Belfeld / Blerick / Arcen -

COLUMN - Het wordt boterzacht, meldde de weervrouw van RTL om zeven uur. Twaalf graden en dat in januari. Uitstekend weer om Arcen te bezoeken. Ik neem bus 83 van Arriva die tussen station Venlo en station Nijmegen rijdt. Van beginpunt naar eindpunt is de reistijd op deze lijn één uur en 49 minuten en kom je in totaal langs 72 bushaltes.

Openbaar vervoer op de oostelijke Maasoever tussen Venlo en Nijmegen kwam er in 1913. Niet per bus, maar met de tram van de Maas-Buurtspoorweg. Die ging in een sukkelgangetje, bijna drie uur deed je erover. Kort na de ingebruikname verscheen het boekje Nijmegen-Venlo met den Maas-Buurtspoorweg, geschreven door Jan Feith. De reis was destijds nog een ware ontdekkingstocht, lees ik.

We leggen vandaag een deel van het traject af. Na Velden zijn we nog maar met twee passagiers in de bus. Het is een daluur en de scholen hebben kerstvakantie. Aan halte Spikweien in Lomm gaan we voorbij. Op de een of andere manier stelt dit gerust. Hier ligt namelijk een wellness. Ongetwijfeld een gerespecteerd instituut, maar ik zal nooit ofte nimmer een voet zetten in een sauna. Wanneer een man de mijlpaal van dertig is gepasseerd, doet zich nog maar zelden de gelegenheid voor om van huis te gaan in een korte broek. Laat staan om in adamskostuum argeloze medemensen in een sauna een hartverzakking te bezorgen. Zonder tussenstop naderen we Arcen. De bus mindert vaart en slaat af. Langs de Kasteeltuinen, Watermolen en Schanstoren rijden we kalmpjes naar de halte Koestraat.

Ik wil op deze dag in de voetsporen treden van Frits Grönloh, die onder het pseudoniem Nescio schreef. Hij heeft zelf bij leven welgeteld één dunne verhalenbundel gepubliceerd onder de titel De Uitvreter. Vlak voor zijn dood in 1961 verrasten bewonderaars hem met een bloemlezing uit het werk, dat hij nog in een la had liggen. Jaren na zijn overlijden werd de betekenis van zijn kleine oeuvre pas echt op waarde geschat. Bijna elke letter die hij had geschreven, werd postuum uitgegeven. Zo ook zijn Natuurdagboek. Door dit nagelaten werk weten we dat Grönloh graag in Arcen op vakantie ging. Voordat we in navolging van de schrijver aan de wandel gaan, willen we bij een cappuccino zijn bevindingen lezen. Helaas, helaas alle horecagelegenheden zijn dicht. Nergens is licht of enig ander teken van leven te bespeuren. Een dag die begint met vruchteloos rammelen aan cafédeuren, daar kan geen zegen op rusten (wordt vervolgd).

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen