Jean (83) komt niet voor middernacht thuis

Print
Jean (83) komt niet voor middernacht thuis

Jean Klinkenberg is 5x11 jaar bij V.V. De Durchströpere Ubachsberg. Afbeelding: Peter Trompetter

Ubachsberg -

Jean Klinkenberg wordt in 1965 gevraagd V.V. De Durchströpere in Ubachsberg uit de brand te helpen. Eenmalig zou het zijn. Hij is er anno 2020 nóg bij.

„De Amerikanen hebben me bevrijd, de Duitsers me gered.” Jean Klinkenberg (83) uit Ubachsberg kijkt vanwege zijn 5x11-jarig jubileum bij carnavalsvereniging V.V. De Durchströpere terug op zijn leven. En daarbij komt een even cruciaal als bijzonder moment ter sprake.

„We moesten toen de Amerikanen uit de richting Voerendaal kwamen de koeien halen. Op het moment dat ik met mijn broer de Bergseweg opliep, werd geschoten. De Amerikanen dachten dat Duitse troepen zich verplaatsten. Twee Duitse soldaten gooiden zich bovenop ons. Ze hebben ons beschermd tegen de granaten en naar een veilige kelder gebracht. Drie koeien waren dood.”

Lees ook: 6x11 jaar Durchströpere: Vijf vragen aan de prins uit Ubachsberg: Sjors I

Klinkenberg pleit 75 jaar na het moment voor verdraagzaamheid en tolerantie. Hij wil dat we naar het goede in de mens kijken. „Alles is door de jaren heen veranderd. Toen de Beatles kwamen, moesten onze ouders daar niets van weten. Maar als je ergens van houdt, is het toch goed?”

Alles ontwikkelt zich. Ook carnaval. „Het was 55 jaar geleden heel summier. De eerste optocht in Ubachsberg telde drie wagens. Die waren met schors versierd. Kleding? Wat je normaal droeg. We hadden alleen een steek op. Vóór twaalf uur moest je van pastoor Crombach thuis zijn. En dat deed je. Pastoor wilde trouwens geen optocht. Hij vond dat duivels. Belachelijk.” Dezelfde Crombach bepaalt wie prins wordt. Jean zal dat nooit zijn.

Lees ook: Donny I is 68e hoogheid van Durchströpere in Ubachsberg

Die herinnert zich jaren dat het tijdens carnaval fors bitter koud is. „Alleen ‘Alaaf’ hoorde je. De fanfare kon niet spelen omdat instrumenten bevroren. We moesten de paarden die karren trokken onderweg verzorgen. De sneeuw smolt rond hun warme hoeven en dat vroor weer aan, ze kregen uiteindelijk ijsklonten aan de poten. We moesten geregeld stoppen en met een hamertje het ijs eraf slaan.”

Jean Klinkenberg, in het dagelijks leven veehouder en agrariër, heeft tal van taken bij De Durchströpere. Hij is bestuurslid, bouwt mee op, zorgt voor opslagruimte en versiert 40 jaar het prinsenhuis. Nog steeds doet hij wat mogelijk is. „Of ik voor middernacht thuis wil zijn? Nee hoor. Het kan wel twee uur of half drie worden. En een pilsje drink ik ook nog. Niet meer zo gek als vroeger. Tien of vijftien, dan is het wel klaar.”

De Durchströpere liggen Klinkenberg na aan het hart. Na het overlijden van zijn vrouw, anderhalf jaar geleden, vangt de vereniging hem op. „Ze waren er voor me in een heel moeilijke tijd. Ik zal daar altijd dankbaar voor zijn.”