Het is hier prachtig

Yolanda Carati uit Sittard: van Limburgse naar Mexicaanse tradities

Print
Yolanda Carati uit Sittard: van Limburgse naar Mexicaanse  tradities

Yolanda Carati: ‘Jammer dat de berichten over Mexico altijd zo negatief zijn. Hier is ook zoveel vrolijkheid en kleur.’ Afbeelding: Yolanda Carati

Eygelshoven / Sittard -

Jaarlijks kiezen verschillende Limburgers voor het avontuur in het buitenland. In de rubriek ‘Het is hier prachtig’ legt een aantal uit waarom. Deze week: binnen de familie Carati is het bijna ‘gewoon’ om te emigreren. Zo vertrok Yolanda’s broer voor de liefde naar Frankrijk en woont haar zusje in Wales. En Yolanda? Zij verkaste naar Mexico.

Even voor de duidelijkheid: Yolanda heeft haar achternaam niet opgedaan in Mexico, het land waar ze inmiddels alweer zestien jaar woont. „Ik ben geboren in Eygelshoven, groeide op in Sittard en ben dus zo Limburgs als het maar zijn kan. Mijn oom heeft uitgeplozen dat we onze achternaam aan een Italiaanse koopman te danken hebben.”

Ondanks dat tikkeltje Zuid-Europees bloed heeft Yolanda nooit echt de drang gehad om te emigreren. „Ik ben niet van het plannen en zie wel hoe dingen lopen. Zo wilde ik kinderen, maar stelde ik dat tegelijkertijd ook steeds uit. Dat ik ze nooit heb gekregen, maakt me nu niet meer verdrietig. Het heeft me heel veel andere mooie dingen gebracht.”

Overspannen

Op Yolanda’s 37ste raakt ze flink overspannen tijdens haar werk voor een NGO. „Toen ik zo goed als opgeknapt was dacht ik: ik kan natuurlijk ook op een positieve manier gebruikmaken van het feit dat ik geen kinderen heb. Ik kende toevallig iemand in Mexico-stad waar ik kon logeren en zo besloot ik om voor acht maanden door Latijns-Amerika te trekken.”

Uiteindelijk kwam Yolanda nooit verder dan Mexico, want vrij snel na aankomst in het land werd ze meteen verliefd op een local. „Ik ben uiteindelijk nog even teruggegaan naar Nederland, maar binnen een week besloot ik om voorgoed naar mijn liefde in Mexico-stad te verhuizen. En daar ben ik nu nog steeds!

Crisis

De relatie ging na zeven jaar over en ik heb nog even getwijfeld om naar Spanje te verkassen, maar dat bleek geen optie vanwege de crisis destijds. Ik was daarnaast ook 45 geworden en dat maakt het vinden van werk niet altijd even makkelijk. Mexico beviel me goed, ik had genoeg sociale contacten en besloot te blijven. Eenzaam heb ik me nooit gevoeld.”

Na al die jaren voelt Yolanda zich helemaal thuis in Mexico. „Het is jammer dat de berichtgeving over dit land altijd zo negatief is. Tuurlijk is het deels terecht, maar Mexico-stad is ook heel mooi. Er is zoveel vrolijkheid en kleur. Het is hier altijd lekker warm, mensen leven op straat en iedereen maakt een praatje met je.”

Kinderen en moeders

Sinds kort verdient Yolanda haar geld als vertaler Engels/Spaans naar het Nederlands. „Daar heb ik in de jaren negentig voor gestudeerd, maar ik kon destijds geen baan vinden. Daarnaast paste het toen ook niet helemaal in mijn leven. Nu wel. Zo geef ik onder andere Engelse les aan een paar kinderen en moeders hier in het dorp.”

Dat Yolanda een echt feestbeest is, zal voor velen geen verrassing zijn. Gelukkig zijn de Mexicanen ook niet vies van een feestje. „Ik ben mijn wilde haren nog niet helemaal verloren en kan best nog tot in de vroege uurtjes doorgaan, maar dat doe ik niet meer zo vaak. Ik heb nu vaak drie dagen nodig om bij te komen, haha!”

Denken aan Sittard

„Daarnaast heb ik tien jaar in het centrum van Mexico-stad gewoond, maar ben ik inmiddels verhuisd naar Santa Rosa Xochiac. Dat is een rustig dorpje aan de rand van het bos, op 3.000 meter hoogte. Ik woon hier samen met mijn honden in een soort Efteling-huisje, middenin het groen.

Het Mexicaanse dorpsleven is toch wel even wat anders dan in de stad. Ze zijn hier nog erg traditioneel. Zo wordt de processie van de schutspatroon hier op 31 augustus uitgebreid gevierd. Het hele dorp loopt uit, iedereen is prachtig gekleed en er zijn allerlei activiteiten. Prachtig vind ik dat. Het doet me altijd aan mijn jeugd in Sittard denken.”

Yolanda Carati uit Sittard: van Limburgse naar Mexicaanse  tradities
Yolanda woont sinds kort in een huis aan de rand van het Desierto de los Leones National Park, middenin het bos. Foto: Yolanda Carati
Yolanda Carati uit Sittard: van Limburgse naar Mexicaanse  tradities
Deze tlayuda: een grote maispannenkoek met groenten en vlees kwam in het Guinness Book of Records en hangt nu in het regeringspaleis van Oaxaca. Foto: Yolanda Carati
Yolanda Carati uit Sittard: van Limburgse naar Mexicaanse  tradities
Bij elk dorpsfeest - en dat zijn er nogal wat - worden vlaggetjes tussen de huizen gehangen. „Vaak zorgt elk huis voor zijn eigen stukje straatversiering: papieren slingers, maar ook vergieten of paraplu’s.” Foto: Yolanda Carati
Yolanda Carati uit Sittard: van Limburgse naar Mexicaanse  tradities
In veel plaatsen in Mexico wordt op feest- en heiligendagen een veelkleurig tapijt van steentjes gemaakt. Dit tapijt voor 31 december in Santa Rosa Xochiac geeft de processieroute aan. Yolanda: „Het kost dagen werk om te maken en is in een uurtje vertrapt!” Foto: Yolanda Carati
Yolanda Carati uit Sittard: van Limburgse naar Mexicaanse  tradities
Yolanda geeft één keer per week voor een symbolische bijdrage Engelse les aan kinderen en moeders uit het dorp. Dat doet ze in een lege stacaravan. „In theorie heb ik tien leerlingen, maar - lekker op zijn Mexicaans - ik mag blij zijn als de helft komt opdagen.” foto Yolanda Carati
Yolanda Carati uit Sittard: van Limburgse naar Mexicaanse  tradities
„Mexico is het land van de markten. In marktgebouwen, maar ook wekelijks of dagelijks op straat. Daarnaast zijn er ook speciaal voor bijvoorbeeld groenten, vis of kleding.” Foto: Yolanda Carati