De halte

‘Een van zijn condooms zal straks uit de zak van zijn jas steken. Goudverguld.’

Print
‘Een van zijn condooms zal straks uit de zak van zijn jas steken. Goudverguld.’
Venlo / Hout-Blerick / Boekend / Steyl / Lomm / Tegelen / Velden / Belfeld / Blerick / Arcen -

COLUMN - Buslijn 5 stopt pal voor Nazareth aan de Straelseweg. We hebben met Hans Reijnders ouderwets achterom afgesproken. We gaan een trapje op en luiden een bronzen bel. Boven ons gaat een raam open en worden we begroet door de kunstenaar.

Wie Huize Nazareth binnengaat, betreedt een andere wereld. Het imposante rijksmonument is in 1901 in gebruik genomen als een ‘opvoedingshuis voor onverzorgde en verwaarloosde meisjes’. Het werd bestierd door Zusters van Liefde. Van liefde op rooms-katholieke grondslag was zelden sprake. Dat weet de huidige bewoner uit verhalen van oud-bewoonsters. Af en toe kloppen ze bij hem aan om rond te kijken op de plek waar hun jeugd werd vergald. Hans Reijnders overhandigt ons een schriftje, waarin Frea haar herinneringen heeft opgetekend. Onder het lezen lopen ons de rillingen over de rug.

Een klaslokaal is getransformeerd tot woonruimte. Wunderkammer is een betere typering. Het is een rariteitenkabinet met antiek meubilair, archeologische vondsten, schelpen, stenen en exotische kunstobjecten zoals een Laatste Avondmaal van een Mexicaanse kunstenaar. Boeken, boeken en nog eens boeken en mappen met erotische prenten uit Japan. Een volledige opsomming van wat er in deze Wunderkammer staat, hangt of ligt, is onmogelijk. Toch nog één dan: op een rood bankje ligt Mies, de kat van Reijnders die vijfentwintig jaar geleden overleed en door preparateur Bouten is opgezet.

We zijn bij de beeldhouwer om te vragen hoe het staat met Pienda Wullem. De eerste Chinees van Venlo, die in de jaren dertig bij de burgerlijke stand werd ingeschreven als Tsen Koa Pai. De dienstdoende ambtenaar zal destijds zeker gevraagd hebben de naam letter voor letter te spellen. Pienda Wullem kreeg zijn bijnaam omdat hij gebrande pinda’s verkocht. Hij bracht ze aan de man of vrouw met de kreet: ‘Pienda, pienda, lekka, lekka!’ Wat hij stilzwijgend verkocht, waren condooms. Zo wil althans het verhaal.

Van het stadsfiguur komt een beeld uit natuursteen in de Jodenstraat. Uit Ierse hardsteen, preciseert de kunstenaar, en het beeld zit opgesloten in die steen. Bij wijze van spreken dan. Het hoeft er alleen nog maar uit bevrijd te worden. Of we de bevrijding van Pienda Wullem mogen zien? Geen probleem. Even later staan we oog in oog met Tsen Koa Pai. Nou ja, de ogen zijn met rood vetkrijt aangegeven. In een bakje voor zijn buik heeft hij wel al de pinda’s, die hem zijn bijnaam hebben gegeven. En de condooms? Een zal straks uit de zak van zijn jas steken. Goudverguld, glundert Reijnders.