De strijd tussen noodlot en maakbaarheid

Print
De strijd tussen noodlot en maakbaarheid

Mieke Simons Afbeelding: Françoise Petersen

Munstergeleen / Heerlen / Hoensbroek -

De band van Mieke Simons uit Munstergeleen met Azië is zo sterk dat ze na een boek met Nepalese kinderverhalen nu een roman uitbrengt die zich deels afspeelt in India.

Haar rugzak staat klaar in Munstergeleen. Nog even en Mieke Simons vertrekt voor een nieuwe reis naar Azië. Daar doet ze vrijwilligerswerk op een nooddruftige school in Zuid-Nepal, daar spelen ook enkele sleutelscènes in haar roman Lená en Julien.

Het is het verhaal van een oudere vrouw uit Heerlen die na vele jaren terugkeert naar India en daar terugkijkt op haar leven, de liefdes die haar pad hebben gekruist en de beslissingen die ze wel en vooral niet heeft genomen.

Spanningsveld

Het cruciale thema voor hoofdpersoon Lená, en voor Simons zelf, is het spanningsveld tussen noodlot en maakbaarheid. „In hoeverre is het leven maakbaar? Ik geloof zelf meer in noodlot. Zodra ik meega in de maakbaarheid, kom ik in conflict en voelt het minder goed. Maar in het boek vind ik het prettig om daarmee te spelen.”

Een van de dingen die Lená overkomt is een onstuimige liefde op vakantie in Frankrijk. De onaangepaste Julien contrasteert sterk met het beschermde katholieke nest in Heerlen, waaruit Lená is weggevlogen. Maar ze valt als een blok voor hem. Als de twee na een Indiareis weer terug op het vliegtuig willen stappen, houdt de douane Julien tegen. Hij heeft een kilo hasj bij zich.

Hij krijgt twaalf jaar cel. Lená bezoekt hem enkele keren in Bombay. Maar details van de gevangenis, over het hoe en waarom van Juliens delict blijven uit. Simons beaamt, dit deel is pure fictie. Ze heeft de verhaallijn bedacht om Lenás loyaliteit te onderzoeken.

Sprookjesachtig

Maar Bombay is de stad van Bollywood, de Indiase filmindustrie die grossiert in sprookjesachtige fictie. Ook het einde zou in Bollywood geschreven kunnen zijn. Lenás leven is dan in rustiger vaarwater, uiteraard zonder de drugszondaar. Maar vreemde mannen blijven haar prikkelen. En dus komt ze haar ex-geliefde nog eenmaal tegen. Het noodlot, vanzelfsprekend.

„Je denkt dat je je leven op orde hebt, dat je volwassen bent, en dan blijkt er toch nog een kind in je te zitten. Je bent nooit op alle fronten volwassen.” Waarschijnlijk herkenbaar voor menigeen. Mieke Simons (58) verwacht dat haar verhaal vooral bij het publiek van Elizabeth Gilberts Eat pray love zal aanslaan. „Oudere vrouwen inderdaad. Maar ik heb gemerkt dat hun mannen ook in het boek geïnteresseerd zijn.”

Mieke Simons - Lená en Julien (uitgeverij Leon van Dorp)