Waat e waer

‘In Limburg hadden we blijkbaar weer eens te weinig wind gezaaid om storm te oogsten’

Print
‘In Limburg hadden we blijkbaar weer eens te weinig wind gezaaid om storm te oogsten’

Afbeelding: De Limburger

Heel / Beegden / Stevensweert / Ohé en Laak / Panheel / Thorn / Wessem / Maasbracht / Linne -

COLUMN - Ciara, de storm die je wist dat zou komen, kwam dus niet. Althans niet in Midden-Limburg. Het laagste drukgebied ooit, zo was ons beloofd in de eindeloze recordrace. KNMI, ANWB en het Journaal hielden ons binnen, met de hele buitenboel aan de stormlijnen. Wij zaten met voor drie dagen proviand ingegraven in de zitkuil voor de flatscreen, met herhalingen van Piet Paulusma op stand-by. Op het ergste voorbereid dus.

Wat volgde, was niet meer dan een paar natte windstoten. Wat code oranje had moeten worden, waaide gewoon over, terwijl de Mötse bleven pierewaaien met code rood-geel-groen. Dat hadden wij weer. In Zeeland werd het NK tegenwindfietsen afgebroken vanwege te veel tegenwind. In Limburg hadden we blijkbaar weer eens te weinig wind gezaaid om storm te oogsten. Alleen het televisiebeeld waaide heel even van kleur naar zwart-wit, wat de nostalgie van de dakantenne in herinnering bracht.

De laatste echte storm die ik mij herinner, mocht nog geen naam hebben. Twee jaar geleden blies die wel halve bossen omver. Nu nog is het met de ATB kruip-door-sluip-door op veel plaatsen in het Midden-Limburgs groen, dat er na die storm als een mikadospel bij lag. En waar de wind nog geen vat had, zorgt een minuscuul kevertje nu voor kaalslag. Deze letterzetter lijkt een eind te gaan maken aan het waaihout van de spar. Dat is niet erg volgens sommigen die zeggen dat we terug moeten naar meer divers bos. Zoals de deskundigen in Maasgouw, waar ze niet op Ciara hebben gewacht om de bossen van de Beegderheide eens goed te laten uitdunnen en kansen te bieden aan nieuwe soorten. Weerbaarheid door variatie, daar gaat het allemaal om. Leg dat maar eens uit aan racisten zoals FVD Baudet.

Er is één nieuwe soort die hier stormenderhand oprukt, ondanks de stikstofneerslag, en dat is die van de Schotse hooglanders. Natuurlijke grazers die je zelfs al als ‘vlees met een verhaal’ via internet op je bord kunt krijgen. Ik kreeg er afgelopen week een vóór de fiets. Een kalf dat was uitgebroken in het Wijffelterbroek. Met wat Rawhide routine wist ik het jong terug te bewegen binnen de omheining van Natuurmonumenten. Daar is ook nog ruimte voor teruglopende, kleinere soorten, zoals de veldleeuwerik, kievit, patrijs en kemphaan, de kleine heivlinder, het gentiaanblauwtje en zelfs de levendbarende hagedis. Maar dan moet die beestachtige nieuwe soort van Farmers Defence Force (opgefokte boeren die het bastion van burgerfatsoen bestormen) wel eerst de gierput dempen.

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen