De Halte

‘Het moest minder braaf en zoetelijk, het mocht ook abstract zijn. Ja, zelfs een beetje rauw’

Print
‘Het moest minder braaf en zoetelijk, het mocht ook abstract zijn. Ja, zelfs een beetje rauw’

Afbeelding: De Limburger

Venlo / Hout-Blerick / Boekend / Steyl / Lomm / Tegelen / Velden / Belfeld / Blerick / Arcen -

COLUMN - We zijn in Steyl en hebben nog ruim een half uur voor de bus vertrekt. Tijd voor een bezoek aan de kapel van de aartsengelen aan de Waterloostraat. Het geloof in engelen is wijdverbreid. Ook onder mensen, die het instituut kerk de rug hebben toegekeerd.

Op internetfora worden zonder enige schroom ervaringen gedeeld van ontmoetingen met engelen. De gevleugelde wezens hebben in Steyl een pied-à-terre op stand. Dit mag ook wel, want aartsengelen staan in de engelenhiërarchie helemaal bovenaan. Het bedehuis ligt tussen het groen aan de Waterloostraat. Tot onze verbazing heeft het een heus huisnummer. Het zwart-wit schildje detoneert. Maar ach, een huisnummer is wel handig als je de aartsengelen uit dank een kaartje wilt sturen. Voor de kapel staat een scootmobiel, binnen is een dame met hondje. Ze vertelt dat ze elke zondag een kaarsje komt opsteken. Al ruim tien jaar is het een vast ritueel. Meestal ontmoet ze hier dezelfde mensen. Die komen ook al jaren.

Belofte maakt schuld. Missionaris Jos Moubis, zoon uit een schathemeltjerijke familie uit Steyl, lag doodziek in bed op zijn missiepost in Canada. We schrijven de jaren negentig van de negentiende eeuw. Hij beloofde aan aartsengel Raphaël, dat hij in zijn geboortedorp een kapel zou stichten mocht hij beter worden. Hij genas - de kapel kwam er. Het is het enige bedehuis in Limburg, dat toegewijd is aan aartsengelen. De bouwtekeningen werden gemaakt door Alfred Russel, een leerling van de Venlose stadsarchitect Johan Kayser. Het ontwerp stemde iedereen tevreden. Totdat de kostenraming op tafel kwam. De kapel zou aanzienlijk duurder worden dan de opdrachtgever in gedachten had. De oplossing was gauw gevonden, het gebouwtje werd een meter lager. De inwijding vond plaats in 1898.

Het interieur is verschillende malen aangepast en ademt anno nu de sfeer van de jaren zestig van de vorige eeuw. In die tijd waaide een bries van vernieuwing door de kerkelijke kunst. Het moest minder braaf en zoetelijk, het mocht ook abstract zijn. Ja, zelfs een beetje rauw. De kunstenaar, die zich in 1961 over de kapel ontfermde, was Leo Reihs. Hij was als ontwerper in dienst bij atelier Flos in Steyl. Het familiebedrijf was gespecialiseerd in gebrandschilderd glas, glas in beton en glasmozaïek. Voor de kapel ontwierp hij gebrandschilderde raampjes en een modern, expressief mozaïektableau van de drie aartsengelen Rafaël, Gabriël en Michaël samen met Maria. Een pareltje in historisch perspectief, maar voor de behoudende gelovigen zal het toentertijd een kleine cultuurshock geweest zijn.