Twee doelen: kilo’s er af en wereldrecord erbij

Print
Twee doelen: kilo’s er af en wereldrecord erbij

Martin Luirink traint in sportclub De Pellikaan, op de Dousberg in Maastricht. Afbeelding: Loraine Bodewes

Spaubeek / Beek / Maastricht-Airport / Geverik / Groot Genhout / Kelmond / Klein Genhout / Neerbeek / Maastricht / Itteren -

In het begin vond Martin Luirink sporten op een roei apparaat ‘verschrikkelijk’. Maar de kilo’s moesten er af. Hij werd 9 februari in Parijs Wereldkampioen indoor roeien in zijn leeftijdsklasse.

In sporthal Stade Pierre de Coubertin in Parijs haalde Martin Luirink zondag 9 februari twee gouden plakken op. Hij mag zich Wereldkampioen indoor roeien noemen op de 500 en 2000 meter. In de klasse 60+, tot 75 kilo.

Luirink was één van de 3200 deelnemers uit 52 landen. Hij is niet helemaal verrast. „Ik wist dat ik goed was, maar tien jaar geleden kon ik hier enkel van dromen.”

De Amsterdammer verhuisde in 1992 naar Zuid-Limburg. Hij volgde in het academisch ziekenhuis in Maastricht een opleiding tot anesthesist. Toen hij vanaf 2002 in het Brabantse Veldhoven zijn beroep ging uitoefenen, bleven hij en zijn gezin in Beek wonen. Ook omdat zijn vrouw een baan had in Maastricht.

Luirink was fanatiek volleyballer. Hij speelde onder andere bij Rapid in Maastricht. Tot hij vanaf zijn veertigste last kreeg van knieën en enkels. Een vriend haalde hem over een roei apparaat aan te schaffen. „Het was ingewikkeld en tegelijk ook saai.” Het ding belandde in een hoek, maar hij kroop richting 100 kilo. „Toen heb ik ’m toch maar afgestoft.”

De Beekenaar bleek aanleg te hebben. „Ik deed 2 kilometer in 7 minuten. Het wereldrecord in mijn klasse was 6 minuten en 38 seconden.” Zijn gewicht ging ook omlaag. Reden genoeg om door te gaan.

Tot in 2011 zijn vrouw plotseling overleed. Luirink wil het over die zware tijd voor hem en zijn kinderen liever niet hebben. Alles stond stil, uiteraard ook het roeien. Hij raapte in 2016 zijn moed bij elkaar en stapte weer op het roei apparaat. Hij ging trainen bij de sportclub op de Dousberg in Maastricht. „Dan ben je niet in je uppie, en heb je een beetje aanspraak.”

Als 57-jarige won hij in 2016 zijn eerste Nederlandse titel. „Ik werd er door gegrepen.” Hij ging trainen in de buitenlucht, bij een roeiclub in Eindhoven. „Dat gaf me nieuw enthousiasme. Op het water is nog leuker dan binnen. Mijn conditie ging verder vooruit.”

In augustus vorig jaar werd Luirink 60, een nieuwe leeftijdscategorie. „Mijn kansen namen toe. En ik naderde de 75 kilo. Ik kon meedoen in de lichtgewicht klasse.” Hij werd in december nationaal kampioen, en won begin dit jaar in het Tsjechische Praag het EK.

In Parijs kwam hij tien dagen terug drie seconden tekort voor het wereldrecord. „Dat wil ik hebben. Dat gaat lukken. Er zit nog meer in.”

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen