Waat e waer

‘Sy konden by malkander niet komen, het water was veel te diep’

Print
‘Sy konden by malkander niet komen, het water was veel te diep’

Afbeelding: De Limburger

Merum / Swalmen / Roermond / Asenray / Boukoul / Einde / Herten / Ool / Asselt / Vissersweert / Laar / Weert / Altweerterheide / Stramproy / Tungelroy / Swartbroek -

COLUMN - Wat plachten we hier ook weer te zeggen? Zaochte wîntjers, vette kêrkhuuëf. Als er dan ook nog wat vreemd virus rondstormt, valt er niet meer tegenop te hokken. Daar kunnen we ons (en de onzen) bij neerleggen, we kunnen er ook tegen in het geweer komen. Met handen aan het bed in plaats van kapjes voor het gezicht.

Om ons weg te slepen voor de poorten van de oude kerkhoven van Weert en Roermond mogen de streekziekenhuizen St. Jans (SJG) en St. Laurentius (LZR) niet ontbreken. Daar vergaderen ze echter over de vraag hoe streekziek je moet zijn voor opname. Beter ware als ze allang tot een gezonde bundeling van krachten hadden besloten, maar helaas, ook in onze streek zijn bestuurders de baas (die van Roermond zelfs onder curatele van de inspectie) en vol streken. Zij zijn als de middeleeuwse Koningskinderen: Sy konden by malkander niet komen, het water (van de Maas) was veel te diep.

In plaats van samen sterk in Midden-Limburg modderde LZR net zo lang voort langs de Maas richting Venlo tot het in de modder bleef steken. SJG lonkt op z’n Weerts naar Eindhoven. Beide ziekenhuizen claimen te behoren tot de top van Nederland, de een op voorspraak van Elsevier de ander van AD, maar wel ieder solo op calimeroniveau. Doodzonde dus, zeker gezien het voor de zorg dodelijke beginsel van de marktwerking, waarin de grote jongens vooraan staan bij het verdelen van de klinische koek. Er landen meer traumahelikopters in onze regio dan Ryanairtoestellen op Eindhoven, maar ze vliegen iedere opgepikte patiënt over naar Nijmegen.

Intussen dromt de generatie van de grijze plaag samen op de stoep van LZR en SJG, in de wachtrij voor cardio en uro leidingwerk en vervangende reparaties aan ‘hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen, oren, ogen, puntje van je neus…’ Het lijkt een soort chirurgische bouwmarkt voor senioren in een booming economie. Nu ze hun grondgebonden woning met overwaarde hebben verruild voor een levensloopbestendig appartement krijgen ze het op hun heupen om dagelijks gelijkvloers mee te kunnen huppen met Nederland in Beweging op MAX Vandaag. Dat vergt heel wat capaciteit in het streekziekenhuis. Dus moet er voor de zoveelste keer hervernieuwbouwd worden. En dat is lastig in een zorgmarkt met een verdienmodel in plaats van een verdeelmodel. SJG, ooit opgericht door het Burgerlijk Armbestuur, vierde onlangs het 150-jarig bestaan. Gaat het de 175 halen? Zonder fusie of geldtransfusie dreigt palliatieve sedatie. En wij dan? Zoeëlang as stêrve inne moeëde és, ésj krikkel um in laeve te bliêve.