Oetgesjtreke

‘Natuurlijk kon ik wachten op de komende jaarwisseling of tot er een passende themamaand langskwam als jog-tober of eet-pril’

Print
‘Natuurlijk kon ik wachten op de komende jaarwisseling of tot er een passende themamaand langskwam als jog-tober of eet-pril’

Afbeelding: De Limburger

COLUMN - De vastentijd is begonnen. Dat zou dus zomaar de periode kunnen zijn, waarin ik allerlei goede voornemens zou kunnen maken. Van vorige gelegenheden weet ik nog dat dit weinig zin heeft, omdat ik er net als met Nieuwjaar amper twee weken later toch al niets meer mee doe. Bovendien: roken doe ik al ruim 10 jaar niet meer en drinken wens ik vooralsnog, onder andere om sociale redenen, niet op te geven.

Zo abrupt stoppen na een periode waarin alcohol hoogtij vierde, lijkt me trouwens ook niet gezond. Wel bedacht ik na een blik in de spiegel en luisterend naar mijn ademhaling na een inspanning, dat het goed zou zijn mijn beweegfrequentie en voedingspatroon aan een kritische inspectie - lees: verbetering- te onderwerpen. Mijn weegschaal en stappenteller bevestigden deze indruk. Natuurlijk kon ik, terwijl ik me dat bedacht, wachten op de komende jaarwisseling of tot er een passende themamaand langskwam als jog-tober of eet-pril.

Maar ik heb besloten de spreekwoordelijke koe meteen bij de horens te vatten. Het heeft geleid tot een koolhydraatarm begin van de dag, gevolgd door een karige, caloriearme lunch en een minder gevuld bord tijdens het avondmaal. Snoepen beperk ik zo veel mogelijk en alcoholische versnaperingen probeer ik als het kan naar het weekend te schuiven. Voor de beweging ga ik wat vaker de benen of de fiets nemen. Gelet op het stormachtige en regenrijke weer van de laatste weken vind ik fietsen in de buitenlucht voor het moment echter nog wat masochistisch.

Daarom heb ik een spinbike aangeschaft, waardoor ik niet langer afhankelijk ben van weersinvloeden. Even trachtte de leverancier me nog over te halen er direct een trainings-app bij te nemen, waardoor ik zittend voor mijn laptop de illusie zou krijgen dat ik peddelend door de Ardennen of de Dolomieten zoef. Aangezien ik beide streken vooral associeer met vakantie, la dolce vita, bier respectievelijk wijn en rust, zag ik hier van af. Sterker nog ik heb in de vertrouwde omgeving van mijn garage een nieuwe, éigen tak van fitness ontwikkeld: cycle-reading. Voor dag en dauw neem ik gehesen in mijn broek met zeemleer en voorzien van een bidon water, plaats op het smalle zadel van mijn bike. Muziekje erbij en... de krant uitgespreid op de beugels van mijn ossenkopstuur. Zo lees ik een keer of drie per week al peddelend het nieuws of zo u wilt, lees ik in volle sprint de artikelen uit De Limburger. Na een uur zijn lichaam en geest opgeladen. Prima vol te houden. De Olympische Spelen zal ik er niet mee halen. Maar het is toch maar de vraag of die doorgaan.

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen