Waat e waer

‘De ecologische footprint van carnaval in Limburg gaat straks niet als Jezus over het water lopen, maar als Jonas kopje-onder in de oceanische plasticsoep’

Print
‘De ecologische footprint van carnaval in Limburg gaat straks niet als Jezus over het water lopen, maar als Jonas kopje-onder in de oceanische plasticsoep’

Afbeelding: De Limburger

COLUMN - Na alle woordfratsen met Stoptober, Hovember, Neecember, DryGinuari en FEBOruari wordt het de hoogste tijd voor Jamaart. Vasten dus. Jamaar…? Niks ja maar. Ja maar betekent feitelijk nee, terwijl we in maart juist ja moeten zeggen tegen catharsis na carnaval. Veertig dagen de deksel op het vastentrommeltje. Niet omdat vasten in de Bijbel staat, of in andere fundamentele fictie. Nee, omdat die winter is vergangen en het lijf de vensters wil openzetten voor het grote uitmesten.

De gemiddelde Möts zit nu, na ruim twee maanden tempieëste en vraete van ’t ganse vèrke, met een pens als ’n hejmejjer zo vol van beertând, snieëwitje, êrtesop, hieëske, bógkesekook, keplaon, kerboêt, zwerte worst, huitkieës, moos met kuulke braodvét, bruuëdje joppiebal, baerelûl, krujjebitter, kapselon, sjwarma en sjnees… Die is blij als er opslagruimte vrijkomt voor wat nieuwe software in het voorjaar.

We gaan niet (meer) vasten voor het geloof, maar voor het gestel. Minderen in calorieën dus. Maar hoe moet dit? Op dat vlak gaan er meer mythes rond dan op de kerkvloer. Geen bier en chips, alleen water en brood? Dieet van eierkoek en spinazie-shake? In de spaarstand gaan hardlopen op pure Max Havelaarchocola? Bleekselderij met kiwi en ijsklontjes kauwen? Zonder voeding aan de voedingssupplementen? Een Patty Brard klysma? Drop zuigen met zoethoutthee? Een DSM levertraankuur? Insectenvet? Allemaal lastige vragen. Om honger van te krijgen. Of suikerziekte; want er heerst hier veel meer diabetes-2 dan corvid-19. Toch maar even in het trommeltje kijken dan…?

De rest ook maar even opruimen? Om te beginnen alle door veiligheidshotemetoten verordonneerde plastic drinkbekers. De ecologische footprint van carnaval in Limburg gaat straks niet als Jezus over het water lopen, maar als Jonas kopje-onder in de oceanische plasticsoep. Ook alle verkleedspul moet weer aan kant. Hoe zuidelijker je komt, hoe overdadiger en exotischer. Vinden ze in Den Bosch een hockeysjaal en wollen klak al gek genoeg, in Maastricht huisvlijten ze van oma’s schemerlamp een monumentale hoofdtooi boven een gebatikt gezichtsmasker. Sjoen! Wat in mijn omgeving opviel, is het verdwijnen van de borekeel en -zakdook. Tja, wie durft er nog als boer verkleed mee in de optocht? Bij de voedingsmythes komt nu de mythe - gevoed door CDA en FDF - die zegt dat boeren zichzelf als de kroon van de schepping zien. Als boer verkleden zou dan verboden moeten worden, zoals ook ooit ‘kleding van de andere kunne’ en de priestertoog. Heiligschennis!

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen