Het is hier prachtig

Heerlense Nanda ging midden in de Australische woestijn werken op een Aboriginalschool

Print
Heerlense Nanda ging midden in de Australische woestijn werken op een Aboriginalschool

Nanda ging voor een trip naar Australië, en werd er verliefd. Inmiddels is ze alweer 20 jaar samen met Ross. Afbeelding: Nanda de Winter

Heerlen / Hoensbroek -

Jaarlijks kiezen verschillende Limburgers voor het avontuur in het buitenland. In de rubriek ‘Het is hier prachtig’ legt een aantal uit waarom. Deze week: Met een enorm gevoel van vrijheid vertrok Nanda de Winter uit Heerlen met haar backpack naar Australië. Ze ging er middenin de woestijn werken op een Aboriginal­school.

Nadat Nanda de Winter in 1998 als dramadocent is afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten, gaat ze op sollicitatiegesprek voor een baan op een school in Eindhoven. „Ik besloot dat als ik de baan niet kreeg, ik voor een jaar zou gaan backpacken in Australië.”

Helaas - of gelukkig? - zit er geen vervolggesprek in en dus vertrekt Nanda op haar 24e naar de andere kant van de wereld. Hoewel vriendinnen aanbieden mee te gaan, wimpelt de Heerlense ze af. „Ik wilde echt alleen op avontuur en kan me nog herinneren dat ik bij de gate mijn middelvingers opstak en een enorm gevoel van vrijheid voelde. Woehoe! Daar ging ik dan!”

Dat prettige gevoel verdwijnt al snel als ze als nanny op een afgelegen boerderij in Queensland gaat werken. „Na een week had ik al door dat dit echt niets voor mij was en vertrok ik naar een hostel voor backpackers. Vanaf daar is alles in een stroomversnelling geraakt.”

Aboriginals

Nanda wordt verliefd op een rasechte Australiër. „Hij was basisschoolleraar en gaf les op een Aboriginalschool in Kintore, een afgelegen plek middenin de woestijn. Dat matchte perfect met mijn diepe fascinatie voor deze oorspronkelijke bewoners van Australië. Als idealist kon ik maar niet begrijpen dat zij altijd zo slecht behandeld worden.”

Als Nanda’s liefde vraagt of ze zijn kant op wil reizen, pakt ze die kans met beide handen aan. Niet lang daarna staat de Limburgse zelf voor de klas.

„Mijn werk op de Aboriginalschool beviel van beide kanten zo goed dat ik mijn werkvergunning van drie maanden kon laten omzetten naar een permanent residence. Die vergunning bezit ik inmiddels nog steeds; ik ben geen officiële Ozzie, maar een Nederlandse inwoner van Australië en dat is prima zo.”

De verkering met de Australische docent is van korte duur, maar terugkeren naar Limburg komt niet meer in Nanda op. Ze ontmoet een tijd later haar huidige man Ross, een Nieuw-Zeelander die als verpleger bij de medische post in Kintore werkt. Patiënten worden vanuit hier naar een ziekenhuis verderop gevlogen. „Ik heb de echte flying doctors dus regelmatig in actie gezien.”

Schoolhoofd

Inmiddels zijn Nanda en haar man alweer twintig jaar bij elkaar en hebben ze een dochter, Ruby, van bijna veertien. Zij gaat inmiddels naar de high school.

Het gezin woont nu in Winkie, een kleine plaats in Zuid-Australië. Daar is Nanda sinds kort het hoofd van een katholieke basisschool. „Als Limburgse heb ik het dus best goed gedaan”, zegt ze lachend. Haar fascinatie voor de Aboriginalcultuur is er nog steeds. Her en der is er een schilderij in huis te vinden, maar veel souvenirs zijn ook richting Nederland gegaan.

Het hele Australische leven bevalt Nanda goed en is ze gewend aan de giftige dieren die in haar achtertuin leven, zoals de king brown-slangen. Tja, dat heb je als je in een afgelegen gebied woont…

Verdrietig genoeg zijn de bosbranden ook Nanda niet vreemd. „Het is hier vaak over de veertig graden Celsius en dat zorgt voor de nodige natuurbranden. Er was een keer zoveel rookontwikkeling dat de auto al volgepakt klaarstond voor eventuele evacuatie. Zover is het gelukkig niet gekomen, maar het valt me op dat veel mensen er geen idee van hebben hoe droog het hier in de Australische binnenlanden kan worden.”

Heerlense Nanda ging midden in de Australische woestijn werken op een Aboriginalschool
Foto: Nanda de Winter

Op haar 24e staat Nanda voor de klas van een Aboriginalschool. Ze leert Pintupi-Luritja spreken, een van de vele Aboriginaltalen.

Heerlense Nanda ging midden in de Australische woestijn werken op een Aboriginalschool
Foto: Nanda de Winter

In 2018 werd Nanda uitgeroepen tot ‘Teacher of the year’ van Zuid-Australië en kreeg de award uitgereikt door de minister van Educatie.

Heerlense Nanda ging midden in de Australische woestijn werken op een Aboriginalschool
Foto: Nanda de Winter

„Dochter Ruby is de enige echte Australische van onze familie”, vertelt Nanda. „Al heeft ze oer-Hollands lange benen. Die zijn handig als ze netball speelt. Dat is dé vrouwensport hier in Australië en lijkt op korfbal.”

Heerlense Nanda ging midden in de Australische woestijn werken op een Aboriginalschool
Foto: Nanda de Winter

Nanda en haar gezin wonen in de regio Riverland met hier op de foto de Murray. Dat is de langste rivier van Australië. „Riverland bestaat uit allemaal kleine plaatsen en doet me denken aan het Limburgse heuvelland.”

Heerlense Nanda ging midden in de Australische woestijn werken op een Aboriginalschool
Foto: Nanda de Winter

Ross en dochter Ruby kijken uit over Anzac Hill in Alice Springs, Australië.

Heerlense Nanda ging midden in de Australische woestijn werken op een Aboriginalschool
Foto: Nanda de Winter

Nanda werkt regelmatig in haar tuin met een oppervlakte van maar liefst tien hectare. „In de winter moeten we de bladeren verbranden om grote branden in de zomer te voorkomen.”

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen