Leven zonder sport: afkicken met Cambuur-Roda uit de oude doos

Print
Leven zonder sport: afkicken met Cambuur-Roda uit de oude doos

Afbeelding: Berend Vonk

sittard -

Het eerste van een serie weekeindes waarin vanwege de coronacrisis niet of nauwelijks werd gesport: voor chef-sport Patrick Delait voelde het onwennig. ‘Hoe terecht de tijdelijke lamlegging van de sportwereld ook is, voor mij is sport eten en drinken.’ Een ervaringsverslag.

Ik zou het weekeinde op vrijdagavond begonnen zijn met ADO-Fortuna Sittard op FOX, gevolgd door de samenvattingen van de eerste divisie. Op zaterdag zou ik ’s middags naar Parijs-Nice hebben gekeken en ’s avonds, zoals gewoonlijk, langs de lijn hebben gestaan bij het team van mijn zoon.

Zondagochtend, de GP van Australië, met vermoedelijk de eerste clash in het nieuwe seizoen tussen Max Verstappen en wereldkampioen Lewis Hamilton. In de namiddag wellicht opnieuw een streepje Parijs-Nice, waarna ik het sportweekeinde afgesloten zou hebben met Racing Genk-KV Mechelen, het beslissende duel in de strijd om play-off 1 bij de zuiderburen. Tussendoor zou ik ontelbare keren allerhande websites en apps hebben geconsulteerd om op de hoogte te blijven van tussenstanden en het laatste sportnieuws.

Geen uitzonderingen

Waarom van al deze plannen niets terecht is gekomen, hoef ik hier niet meer uit te leggen. Vanwege de strijd tegen het coronavirus is het sociale en maatschappelijke leven in Europa grotendeels stil komen te liggen. Wat tot voor kort voor onmogelijk werd gehouden: ook voor de sportwereld gelden dit keer geen uitzonderingen. Het regende de voorbije dagen afgelastingen. Dat zelfs de machtige Formule 1 pas op de plaats moet maken en in de wielersport een monument als de Ronde van Vlaanderen - voor het eerst in honderd jaar - niet zal worden verreden, geeft de ernst van de huidige situatie aan.

En dit is nog maar het begin, zo valt te vrezen voor de sportliefhebber. De kans is groot dat het EK voetbal in juni niet doorgaat en naar een later tijdstip verhuist. De UEFA neemt daarover morgen een beslissing. Niemand die weet of de lopende competities überhaupt nog afgemaakt kunnen worden en wat de gevolgen zijn van een definitieve stopzetting. Kan Liverpool bijvoorbeeld, op een zucht van de titel in de Premier League, in dat geval ook daadwerkelijk tot kampioen worden gekroond?

Sportarm dieet

Zeker, er zijn belangrijkere issues op dit moment. Uiteraard moet de beteugeling van corona ons aller prioriteit hebben, maar toch durf ik te stellen dat het knaagt, zo’n sportarm dieet En niet alleen bij mij, vermoed ik. Zaterdagavond betrapte ik me erop dat ik uit pure armoede op FOX naar de verlengingen zat te kijken van Cambuur-Roda JC, een duel van tien jaar geleden.

Met onder anderen Vincent Lachambre, Wesley Schors en Aleksandar Stankov in de gelederen ontsnapte Roda toen na een dramatische strafschoppenserie aan degradatie uit de eredivisie, uitstel van executie bleek later. Veel plezier beleefde ik niet aan deze flashback, zoals ik me ook niet verheug op de stortvloed aan sportdocumentaires die de komende weken geprogrammeerd zullen worden om de gaten te dichten. Voor mij gaat niets boven de spanning en het onvoorspelbare van live sport.

Als klein ventje al was dit de rode draad door mijn leven. op. Omdat overdag televisiekijken door mijn ouders niet werd gewaardeerd, fietste ik in 1980 elke middag naar mijn oma om de Spelen in Moskou te kunnen volgen. Tot verbazing van mijn klasgenootjes op internaat spelde ik als tienjarige de sportpagina’s van A tot Z. Het leverde me de bijnaam ‘de krant’ op. Hoewel ik amper mijn eigen veters kon strikken, ging ik op zondagmiddag naar het eerste kijken van de club uit mijn dorp: zowel thuis als uit. Bij uitwedstrijden stapte ik gewoon in de spelersbus, waar mijn aanwezigheid op de een of andere manier werd gedoogd.

Anticiperen

Sport is altijd alomtegenwoordig geweest in mijn leven en dat niet alleen als toeschouwer. Na een korte voetbalcarrière kreeg ik als 19-jarige de smaak van het hardlopen te pakken. Ruim dertig jaar later ren ik nog bijna dagelijks mijn kilometers. Sport zit zo diep verankerd in mijn systeem dat het voelt als eten en drinken. Een dagelijkse gewoonte. Dat ik op latere leeftijd vakmatig over sport zou gaan schrijven voor deze krant heeft mijn fascinatie nog verder aangewakkerd.

Ook in die context gooit de coronacrisis roet in het eten. Zonder sport is sportjournalistiek overbodig. Hoe langer er niet wordt gevoetbald, gefietst, getennist, enzovoort, hoe minder er te melden valt. Het is een gegeven dat alle media dwingt om te anticiperen. Van een regulier sportpakket op radio, tv en in de kranten kan de komende periode geen sprake zijn. Al blijft het interessant om te volgen hoe topsporters deze onzekere periode overbruggen en welke aanpassingen de sportkalender zal ondergaan.

De Giro d’Italia is al verplaatst, maar of deze überhaupt nog zal plaatsvinden is onzeker. De wielerkalender is overvol. En wat met onze Amstel Gold Race? Het heeft er alle schijn van dat de klok in het nadeel tikt van de Limburgse klassieker. En dan zijn er nog de Olympische Spelen in Tokio, normaal gesproken het hoogtepunt van dit sportjaar. IOC-voorzitter Bach houdt stug vol dat deze niet in het gedrang komen, maar is dat ook zo?

Bijzaak

Ook zonder de genoemde evenementen gaat het leven gewoon door, maar als sportliefhebber en -journalist zouden nog meer afgelastingen voelen als een teleurstelling. Sorry, maar voor mij is sport geen bijzaak. Wat niet wil zeggen dat ik blind ben voor nog belangrijkere dingen. Vanzelfsprekend is de voortgang van sportevenementen ondergeschikt aan het beteugelen van een crisis die honderden, wellicht duizenden levens kan kosten als we niet snel en adequaat ingrijpen. Om nog te zwijgen van de economische ramp die dreigt.

Troost en afleiding

Het neemt niet weg dat ik een knagend gemis heb gevoeld in het eerste bijna sportarme weekeinde. Fantoompijn die zich ook de komende weken zal manifesteren. Het voetbal ligt in Nederland zeker stil tot 6 april. Ook in het buitenland is er van sport de komende weken geen sprake. Het betekent geen Vlaamse koersen, voorlopig geen Champions League en geen F1.

Dat voelt onbevredigend, te meer omdat sport zeker in barre tijden ook troost en afleiding kan bieden. Sport verbroedert en verbindt: van hoog tot laag, van de amateurvelden die er afgelopen weekeinde verlaten bijlagen tot de tempels van de profclubs. Omdat corona extreme maatregelen vereist, rest ons niet anders dan afwachten totdat het licht weer op groen gaat.

Anticiperen

Van een regulier sportpakket op radio, tv en in de kranten kan de komende periode geen sprake zijn.