Portsiejoeën Plat

Jinne prul (57): Piep

Print
Jinne prul (57): Piep

Hot de honder in d’r sjtal. Afbeelding: ING Image

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

’t Vrugjoar is óngerweëgs. D’r jaad laacht d’r Kep aa. De tsiet van umwerpe, rèche en zieëne kunt kótterbij. Hingenaa in d’r jaad sjteet noen inne hondersjtal. Nog ummer wees e nit jenauw wie deë sjtal ezoeë flot neerjezatsd is woeëde. Heë aant wal jet. Zieng vrauw wees doa mieë va. Went e aavingt druvver tse kalle, ziet e ummer jet in de oge van ’t Biela. Jet wat zeët, iech verroan nuuks. Mit de heng in jen tèsj sjteet e bij de vinster. Heë kiekt noa d’r jaad. I jedanke ziet e al van alles bluie en jruie. Evver ieëtsj d’r hondersjtal. Deë mós bewoeënd weëde. “Biela, ’t weëd tsiet dat vier ins noa ’t dere-jesjef junt. Ins kieke of ze doa honder hant.”

“Losse vier dat nieëkste wèch doeë. Mörje has te jeboertsdaag. Iech mós nog noa ’t jesjef um van al tse hoale.”

“Kom, da jon iech mit diech mit.”

“Nè dat broecht nit. Iech kan mit de noabere mitvare. Ze junt mit d’r auto. Doa kan ós waar allenäu i.” D’r Kep sjpatseert ins eroes. Heë wees jenauw woa al jezieënd en jeplantsd weëd. Bij d’r hondersjtal veult e ins an inne poal. Heë sjtaunt nog ummer. In zoeng kótte tsiet ónger ziech alling inne sjtal neerzetse? Dat is bauw ónmeuglieg! En de pöal jans feste i jen eëd. “Ónger ziech alling,” zeët d’r Kep i ziechzelver. “Dat besjteet nit. Deë hat hulp jehad. En nit van inne. Nè, va mieë wie inne. Doa kom iech wal hinger.” Vuur d’r middaag is ’t Biela tseruk. De noaberlu helpe ‘m mit de waar eri bringe. Óp de hingerbank sjteet inne körf mit ing kloek en zes kuuchs-jer oes ’t dere-jesjef. Deë jeet nit mit eri. Mörje kriet d’r Kep de kloek mit de kuuchs-jer vuur ziene jeboertsdaag. ’t Biela vräut ziech noen al um ’t jezich van d’r Kep tse zieë. De waar sjtunt óp d’r kuchedusj. D’r Kep bekiekt ’t ziech. “Dat is jans jet. Jenóg vuur e kloeëster.”

“Joa en ’t woar óch nog druk. Doarum hat ’t óch zoeëlang jedoerd.”

D’r nieëkste mörje is heë al vrug óp. Nuisjierieg noa zie jesjenk. ’t Biela jeet als ieëtsjte eraaf. “Doe darfs pas kómme, wen iech diech róf.” Lang broecht e nit tse wade. Heë huet de sjtim van ’t Biela in d’r jank. “Kep, doe kans kómme.”

“Dat jong flot”, dinkt d’r Kep. “Zicher e kling jesjenk.” ’t Biela duit ‘m ins en jieët ‘m ing moel. “Jrateleerd miene sjteer.” Óp d’r dusj sjteet ing vaas mit blomme.

“Kiek ins wat iech vuur diech han. ’t Vrugjoar i jen hoes. Inne sjunne sjtroech blomme.” Heë wil zage: “Dat zien iech.” En nog mieë jeet ‘m durch d’r kop: “Is dat al?” Mar heë jriemelt ins. “Danke miene sjats.” ’t Biela leuft noa de vinster.“En kiek ins wie ’t zuns-je sjiengt. Jans alling vuur diech hu.” Heë hóst ins. “Wat sjun vuur miech.” ’t Biela winkt ‘m.

“Da kom noen ins kieke, hei bij de vinster. ’t Is vrugjoar an duur.” Lanksaam jeet e neëver ’t Biela sjtoa. “Noen kiek doch ins. Is dat nit sjun?” Heë kniekt ins en da weëde zieng oge jroeëser. Heë ziet de kloek en de kuuchs-jer in d’r honderpark. “Ao, noe sjnap iech ’t, Biela. ‘t Is vrugjoar an duur. En jister wools te alling noa ’t jesjef um de kloek en de kuuchs-jer tse jelde. Danke mie meëdje.” Heë sjnapt ziech ’t Biela. Tsezame junt ze eroes noa d’r honderpark. D’r Kep zetst ziech óp de hoeke bij d’r honderdroad.

“Piet, piet, piet”, ruft e. De kuuchs-jer kroefe ónger de kloek. Óch de noabere kómme eroes. “Jrateleerd”, klinkt ’t uvver de hek. D’r Kep sjtelt ziech reët. “Uur wóst ’t óch?” Ze laache hatslieg.

“Kom sjtrak mar erum. Da drinke vier ós ee dróp. Vier hant jenóg in hoes.”

“Dat wisse vier óch.” ’t Biela holt ing tuut mit voor oes d’r sjtal.

“Noen kans te dieng dere vore, Kep.” Mit laachende oge maat e ’t pöats-je óp en sjtraüt ’t voor in d’r park. De kuuchs-jer piepe. Jraad óp dat moment kunt d’r Sjaak uvver ’t weëgs-je mit d’r fiets. “Wat zien iech?”

“Wat-s doe zies wees iech nit. Iech zien ing kloek en kuuchs-jer”, zeët d’r Kep. “Dat zien iech óch.”

“Da vroag ’t nit.” ’t Biela kunt flot d’rtusje.

“Sjaak, kuns te óch sjtrak e sjtuk vlaam èse?”

“Iech mós noen noa d’r Ojebroar.” D’r Kep sjpitst ziech de oere.

“Woarum dat da?”

“Dem jon iech helpe. Heë jeet sjting in d’r jaad legke. Woa d’r hondersjtal jesjtange hat.”

“Ao, d’r Ojebroar hat diech hei jehólpe mit d’r sjtal. En noen…D’r Sjaak huet nit mieë wat d’r Kep wil zage. Heë sjpringt óp d’r fiets en vieët voet. “Zies te, Biela. Noen wees iech wie dat hei jejange hat. Nog ee jeboertsdaag-jesjenk!”

’t Biela sjud ins mit d’r kop. Heë sjnapt ziech ’t Biela nog ins. “En doe wóts d’rva.” Tusje tswai muultjer durch zeët ‘t: “Piep, piep, piep.”

De nieëkste kier jeet ’t wieër.

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen