Op de Korrel

‘Plots ben ik bij de bloedbank een proefkonijn: immuun of niet?’

Print
‘Plots ben ik bij de bloedbank een proefkonijn: immuun of niet?’

Roel Wiche. Afbeelding: De Limburger

COLUMN – De Florence Nightingale van Sanquin duwde een naald diep in mijn aderen. Een voor een, razendsnel, vulden de buisjes zich met bloed. Het rode goud, in bange tijden. Als vaste donor was ik deze week opgeroepen voor m’n tweemaandelijkse beurt. In de ligstoel naast me een knaap van achttien. Nerveus, zijn eerste keer, maar het was o zo hard nodig nu.

Op een fotogalerij kon je zien voor wie we het doen, de 331.000 bloeddonoren van Nederland. Voor Annemieke, die bij haar bevalling 4,5 liter bloed verloor, voor Ronald die bij een explosie beide benen verloor en voor Nina die leukemie overleefde. Maar nu is er ook een collectief belang. Ons bloed wordt voortaan getest op antistoffen tegen corona. Zo hoopt men te meten hoe groepsimmuniteit groeit. Ik ben plots proefkonijn, straks toont een streepjescode aan of ik immuun ben of niet. Zou ik natuurlijk heel graag willen weten – wie niet? – maar het onderzoek is anoniem, en dat begrijp ik.

Wanneer ik wilde terugkomen, vroeg de dame van Sanquin. Over twee maanden, maar eerder mocht ook. De knaap naast me was al weg. Debuut geslaagd. En hij had direct een nieuwe afspraak gemaakt. Dat is ook goud, dacht ik.