column

‘De drang van sommigen om ongegeneerd de middelvinger op te steken naar alle deskundigen en hulpverleners’

Print
‘De drang van sommigen om ongegeneerd de middelvinger op te steken naar alle deskundigen en hulpverleners’

COLUMN - Een mannetje of 25 moet het geweest zijn, schat ik, zondagmorgen. Toen ik een kort loopje door mijn buurt maakte, stuitte ik op een groep trimmers. Rekkend en strekkend stonden ze daar, op elkaar gepropt als stamgasten in een café. Ze lachten, ze praatten. Ze hadden het zichtbaar naar hun zin. Dat de overheid op dat moment al een NL-alert uit had doen gaan om de corona-maatregelen nog eens extra onder de aandacht te brengen? Het leek aan dovenmansoren gericht.

Misschien vindt u mij een oude bromtol. Best kans dat u van mening bent dat ik me niet moet opwinden over dit soort zaken. Leven en laten leven, nietwaar? In dat geval moet ik u teleurstellen. Ik erger mij mateloos aan dit soort egoïsme. Artsen, wetenschappers, virologen; elke deskundige roept op om sociaal contact te mijden. Het belang om anderhalve meter afstand van elkaar te houden, wordt zo’n beetje elke minuut benadrukt. En toch is er nog altijd een groep Nederlanders die er blijkbaar lak aan heeft, dat het coronavirus tot zondagmiddag alleen al in Nederland 179 levens heeft geëist. Blijgeestig sluiten ze met de hele familie aan in de rij van de milieustraat. Alsof er niets aan de hand is bootcampen ze zich een hernia in het park, hutjemutje op elkaar.

Nu ik noodgedwongen alle tijd heb over dit soort zaken na te denken, vraag ik me af wat dat is, de drang van sommigen om ongegeneerd de middelvinger op te steken naar alle deskundigen en hulpverleners. Of, kwalijker nog, naar al diegenen die vechten voor hun leven of dat nog moeten gaan doen. Is het naïviteit? Onwetendheid? Domheid? Pijnlijkst van alles is dat zelfs het IOC, een instantie waarvan je toch enig intellect mag verwachten, zich er schuldig aan maakt. Iedereen met enigszins gezond verstand begrijpt dat de Olympische Spelen niet door kunnen gaan. Maar het IOC weigert vooralsnog die onvermijdelijke boodschap te verkondigen. Alsof corona echt een gewoon griepje betreft, dat snel wel weer zal overwaaien.

Neem een voorbeeld aan Jan Lammers of Ronald Koeman, zou ik het IOC willen zeggen. Zij begrijpen dat het in tijden van grote humanitaire crisis volstrekt ongepast is om een Grand Prix of een EK voetbal te organiseren. En zo zijn er gelukkig zovelen in de sportwereld, die onderkennen dat gezondheid voor hen, hun naasten, en nog een luttele 7 miljard anderen nu even belangrijker is dan een wedstrijdje boogschieten, handballen of worstelen.

Het is te hopen dat dit besef ook bij het IOC indaalt. Gebeurt dit niet, en is dat comité toch zo eigenwijs de Olympische Spelen door te laten gaan, dan hoop ik één ding. En dat is elke sportliefhebber de Spelen boycot. Als protest tegen een stuitend gebrek aan inlevingsvermogen. Al vrees ik dat je hier nooit iedereen in meekrijgt. Al die kuddes trimmers, bootcampers en milieustraatbezoekers, die nu genadeloos de spot drijven met hun medemens, zullen vast vrolijk met elkaar aanschuiven voor de televisie.

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen