Bisschop Harrie Smeets: ‘Het is heel triest allemaal, maar het virus biedt ook kansen’

Print
Bisschop Harrie Smeets: ‘Het is heel triest allemaal, maar het virus biedt ook kansen’

Bisschop Harrie Smeets bij de kruisweg van Gène Eggen in de ‘huiskapel’ van Rolduc. Afbeelding: Luc Lodder

Roermond / Kerkrade -

Het coronavirus heeft ook de kerk in haar hart geraakt: alle vieringen in de Goede Week zijn geschrapt. Voor het eerst zal bisschop Harrie Smeets met Pasen in een totaal lege Munsterkerk staan.

De bisschop ontvangt op het seminarie Rolduc. Er heerst eenzelfde surrealistische rust als op zoveel plekken in het land. De gangen zijn leeg. De studenten zitten in ‘quarantaine’ op hun eigen kamer.

„We zijn met dat virus in een raar scenario terechtgekomen”, ervaart de monseigneur. „We worden door elkaar gerammeld. Dingen waar je als welvaartskind vanzelfsprekend op rekent, verliezen plots hun vaste, normale status. Veel wordt onzeker. Een confrontatie met de broosheid van ons bestaan. We komen terug bij de eenvoud van het begin.”

De bisschop zelf (59) is nog gezond. Geen klachten. „Triest vind ik het dat we, weliswaar voor hun eigen bestwil, weg moeten blijven bij onze ouderen. Zo graag zou ik ze opzoeken, even een arm om de schouder, een bemoedigend woord. Even bidden. Andere mensen nabij zijn, daar gaat het om in je leven. Maar nabij zijn, is dezer dagen voor iedereen begrensd tot anderhalve meter.”

Lees ook: Noodkist Sint-Servaas Maastricht uit schatkamer gehaald

Vorige week is, voor het eerst sinds de Golfoorlog van 1991, de noodkist van Sint Servaas uit de schatkamer gehaald en voor het altaar in de basiliek in Maastricht geplaatst. Het is traditie om in tijden van nood mensen de kans te bieden te bidden bij het gebeente van de heilige.

Bidden

De bisschop zelf deed het ook. Voor de zieken, voor hen die zijn gestorven, voor hen die een dierbare verloren en voor hen die voor ons zorgen. „Maar ook dat wij in deze crisis de rust mogen bewaren. De media: ze tuimelen over elkaar heen, al die cijfers over meer zieken en doden. Als je dat de hele dag volgt, word je gek. Onrustig. Je ziet hoe mensen reageren, dat hamsteren. Ze worden onzeker. Ik merk als ik ga bidden, word ik rustig. Dat gun ik anderen ook.”

Het hoort bij zijn vaderlijke taak als bisschop om in deze tijden te informeren hoe het gaat met zijn discipelen, de priesters ‘in het veld’. „Ik heb er al twintig gebeld. Even een persoonlijk gesprek. Sommigen zijn actief op social media, zenden de missen uit via Facebook. Anderen hebben alles afgelast, maar zetten wel op zondag de kerkdeuren open. Je kunt er binnenlopen voor een rustmoment of om een kaarsje te branden. Mooie eigen initiatieven.”

Lege agenda

Ook de bisschop wordt teruggeworpen op zichzelf. „Mijn agenda loopt leeg als een bad waar je de stop uittrekt. Alle feestelijkheden waarbij ik was uitgenodigd, zijn geschrapt. Niet dat ik niets te doen heb, maar je leven wordt anders. Er is meer tijd. Om na te denken. Noem het mentale quarantaine. Maak tijd voor jezelf, overzie je leven. Wat is er werkelijk van waarde? Als we dat eerder en vaker zouden hebben gedaan, zouden we niet nu massaal van onze sokkel van gewoonte zijn geslagen.”

Er zijn mensen die een verband zien tussen het virus, de bosbranden in Australië, overstromingen en de sprinkhanenplaag in Afrika. Ze horen er de stem van God in, mens bezint u op uw leven…

„Ik geloof niet in een God die kwaadaardige ziektes of vernietigende virussen over ons uitstort. Ik geloof wél dat God uit het kwade het goede tevoorschijn kan halen. En dat daarom dit virus kansen biedt. De paus zei het vorige week zo: ‘ontdek hoe fijn het is om je kinderen te knuffelen, verknoei je tijd niet’. Wij mensen denken dat we het leven in handen hebben. De natuur zelfs. Maar zie hoe relatief het is. Dit virus heeft ons in de greep. Niet wij hebben het leven in handen, we zijn in handen van het leven.”

Naastenliefde

„Het is bemoedigend om te zien wat er gebeurt nu qua naastenliefde en omzien naar kwetsbaren. Het gevoel van ‘we helpen elkaar er doorheen’. Nee, het verbaast me niet. De liefde, dit goede, zit in elk mens. Ze blijft vaak verborgen. Omdat we ons zo laten meeslepen door wat de ander heeft of doet, door wat wij denken te moeten. Ja, er kan iets heel moois voortkomen uit dit virus, als dit gevoel, die solidariteit moge bestendigen. Ik hoop het.”

Smeets komt nog eens terug op de anderhalve meter afstand die wij veiligheidshalve dienen te houden. „Zo gek zou het niet zijn als we die afstand straks blijven houden als het gaat om hoe snel we met een oordeel over de ander klaar staan.”

„Wonderlijk, dat dit alles ons treft in de veertigdagentijd, de tijd van bezinning tot Pasen. Het getal veertig komt vaak terug in de Bijbel verbonden aan situaties van nood. Veertig dagen zat Noach met alle dieren in de ark. Veertig dagen hongerde Jezus in de woestijn.”

Het wordt een Pasen als nooit tevoren, zoveel is zeker. „We hadden, ook vanwege het 800-jarig bestaan van de Munsterkerk, mooie vieringen gepland in Roermond. Met de nationale tv-camera’s erbij. Ze gaan door, maar zonder publiek, zonder koor. Ik zal er staan met uitzicht op louter lege banken. Zo’n raar idee, ik moet er nog aan wennen.”

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen