Stadskaars Roermond ontstoken als ‘lichtpunt in donkere tijd’

Print
Stadskaars Roermond ontstoken als ‘lichtpunt in donkere tijd’

Deken Rob Merkx (links) en pater Karel Weerkamp ontsteken de stadskaars in het Mariakapelletje in de processiegang van de Kapel in ’t Zand. Afbeelding: René Corten

Merum / Swalmen / Roermond / Asenray / Boukoul / Einde / Herten / Ool / Asselt -

Roermond beschermen tegen onheil. De stadskaars die daarvoor jaarlijks wordt ontstoken tijdens de stadsprocessie is in deze tijden van het coronavirus al deze woensdag aangestoken.

Normaliter wordt de stadskaars van Roermond aangestoken tijdens de stadsprocessie, die elk jaar in mei wordt gehouden van het Munsterplein naar de Kapel in ’t Zand. De processie, die dit jaar niet door kan gaan, is bedoeld om aan Maria te vragen de stad en haar inwoners voor onheil te behoeden. Maar vanwege de corona-uitbraak en de gevolgen daarvan besloten deken Rob Merkx en pater Karel Weerkamp van de Kapel in ’t Zand om de kaars woensdagochtend te ontsteken.

Internet

„Een lichtpunt in deze donkere tijd”, zo legt Merkx uit. „Op deze manier willen we stilstaan bij alles wat er gebeurt en bescherming vragen voor de hele stad.” Zelf ondervindt ook Merkx hoe alle maatregelen om het coronavirus in te dammen hun effect hebben op zijn parochie. „Kerkdiensten vinden nog wel doorgang, maar dan zonder kerkgangers. Op internet worden de diensten uitgezonden en ik merk dat inmiddels toch zo’n vijftig tot vijfenzeventig mensen ernaar kijken. Ik hoor ook van mensen terug dat het erg wordt gewaardeerd.”

Thuisblijven

Het geloof is voor veel mensen een houvast in deze tijden, maar dat wil niet zeggen dat er in de kerken ook meer kaarsjes worden opgestoken, weet Merkx. „Integendeel zelfs. Het zijn er juist een stuk minder. En dat is goed want dat betekent dat mensen zich houden aan het advies om vooral thuis te blijven.”

Tranen

Wat op Merkx de meeste indruk maakt, zijn het houden van uitvaarten. Vanwege het coronavirus mogen daar maar enkele mensen bij aanwezig zijn. „Dat is echt heel triest. Mensen hadden een overledene graag een mooi afscheid willen geven, en nu dat niet kan zie ik hoe ze daar mee worstelen. Ze moeten ook anderhalve meter afstand houden onderling. Nee, het is erg triest en soms staan ook bij mij de tranen in de ogen. Laten we hopen dat het snel weer beter zal gaan.”