Kraamvisite in tijden van corona: alsof baby én ouders in de couveuse zitten

Print
Kraamvisite in tijden van corona: alsof baby én ouders in de couveuse zitten

Afbeelding: Bas Quaedvlieg

Heerlen / Hoensbroek -

Een van de gelukkigste momenten in je leven, maar je mag het alleen van achter glas delen met je dierbaren. Kraamvisite in tijden van corona is wennen. „Het is een bubbel in een bubbel.”

Buiten voor het huiskamerraam in Heerlen staan opa Jacques en oma Marion. Samen met opa Stan kijken ze naar binnen. Daar, pal achter het glas, staan Bram Jacobs en Saskia Berkhout met hun zes dagen oude Vik. Hij ligt heerlijk ontspannen op Saskia’s arm. „Hoi schatje”, roept de trotse oma Marion door het glas naar haar eerste kleinkind.

Kraamvisite in tijden van corona, het is behelpen. Volgens de officiële richtlijn zouden er maximaal drie mensen op bezoek mogen komen, mits de kraamhulp er niet is. Maar Bram (30) en Saskia (29) willen geen enkel risico nemen en laten voorlopig niemand toe. „Je weet niet wat het effect op een pasgeboren baby kan zijn. Er is nog weinig onderzoek en een baby heeft nog geen weerstand”, motiveert Bram het besluit om voorlopig alle bezoek te beperken tot raamvisite.

Luidspreker

Ze zijn daarin aardig creatief. Door het glas is het lastig communiceren. Daarom leggen ze Vik in een mandje op de vensterbank en zetten ze de telefoon op luidspreker. Aan de andere kant zetten opa en oma hun telefoon ook op luid. Het tafereel heeft iets weg van een gigantische couveuse waar ouders én baby in zitten. „Het is een bubbel in een bubbel”, verwijst Bram naar de intelligente lockdown die Nederland nu ondergaat. „Ik ben normaal heel nieuwsbewust, maar sinds donderdag staat dat op het tweede plan. We hebben zelfs de persconferentie van Rutte maandag helemaal vergeten.”

De bevalling moest in het Zuyderlandziekenhuis in Heerlen plaatsvinden, waar Saskia is ingeleid. Achteraf is ze blij dat Vik bijna twee weken eerder is gekomen. „Want waar staan we over twee weken?”, vraagt de prille moeder zich af. „Krijgen we dan nog zorg? Misschien wordt dan beknibbeld op kraamhulp en verloskunde. Ik ben blij dat we gezond thuis zijn en hoop dat we niet meer naar het ziekenhuis hoeven.”

Babyborrel

Beschuit met muisjes, de babyborrel, de omhelzingen van vrienden worden later allemaal ingehaald, daarvan zijn Bram en Saskia overtuigd. En het gastenboek zal ook wel vol komen. Saskia: „Maar hoe leg je je kind later uit dat de eerste maanden niemand op bezoek is geweest? Het is raar.” En wanneer komt het moment dat je weer iemand toelaat? „Mensen maken grapjes, we zien hem wel als hij loopt of als hij kan kruipen, zeggen ze”, vertelt Bram. Voorlopig zijn er nog niet uit.

Trapleuning

De kraamzorg in huis is ook aangepast. De kraamverzorgster wast haar handen zorgvuldig, poetst de deurklink en trapleuning vaker dan normaal en houdt waar mogelijk afstand, vertelt Saskia. Dat zijn ook de richtlijnen die de brancheorganisatie voor kraamzorg in Nederland in acht neemt. En geen enkele visite op de tijden dat de kraamhulp in huis is.

Esther Gerrits, directeur van Geboortezorg Limburg, met 220 kraamhulpen een van Limburgs grootse organisaties, voegt daar nog aan toe: „We doen geen gehoortest meer bij baby’s, dat komt later, maar de hielprik doen we wel nog.” En waarschijnlijk ten overvloede: „Je pakt de baby natuurlijk niet vast met de arm waarin je hoest.”

Mondkapjes

Ze is blij dat kraamzorg tot de noodzakelijke zorg wordt gerekend en daarom gaat het werk gewoon door. „Want ook in deze tijden worden er kleine wondertjes geboren en ouders moeten de kans krijgen om ervan te genieten”, benadrukt ze. Maar zoals veel andere zorginstellingen klaagt ook zij over het gebrek aan mondkapjes en ander materiaal.

Voor het raam in Heerlen vertellen opa Jacques en oma Marion dat ze twee weken in thuisisolatie zijn geweest. Ze zijn gezond en hopen dat fysiek contact met Saska en Bram en vooral Vik snel mogelijk wordt. „Maar als er een volledige lockdown komt, kan dit ook niet meer”, weet Marion Berkhout. „Ik ben in ieder geval heel dankbaar voor Facetime”, zegt ze.

Kinderwagen

Daarmee maakt zelfs overgrootmoeder van 93 contact met Vik. En ook de andere oma Myriam krijgt op deze manier het nodige mee. „Maar ik snap dat ze voorlopig de deur niet uitgaan”, zegt oma Marion. „Je bent toch bang dat mensen in de kinderwagen gaan kijken.”

Hoe is het voor Bram en Saskia uitgerekend in deze tijd een kind op de wereld te zetten? Wat vertellen ze Vik als hij later volwassen wordt? „Tja”, zegt Bram, „wie weet hoe het zich ontwikkelt. Misschien zal er een tijdperk voor en na corona zijn. Ik merk nu dat 70 procent van wat je altijd deed ruis is, 30 procent is waar het echt om gaat. Hoe praten we hierover over tien jaar?”

Liever genieten zij van alle positieve aandacht, hoe gefilterd die ook wordt. „Vrienden en familie willen alles voor ons doen. Je ziet nu wat je aan je naasten hebt, hoe ver ze willen gaan, zelfs door hun eigen gezondheid te riskeren. Dat vind ik iets heel moois. Het is allemaal heel dubbel.”

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen