Opinie

‘Sorry voetbalsterren, ik besef nu weer wie de échte helden zijn’

Print
‘Sorry voetbalsterren, ik besef nu weer wie de échte helden zijn’

OP DE KORREL – Op een eenzame fietstocht deze week zag ik een jonge knul huis aan huis een pamflet in de bus duwen. Van een afstandje meende ik een tekst te lezen: Kunt u hulp gebruiken? Er stond een telefoonnummer bij. De straat was verlaten, de decoratie achter de ramen verraadde dat hier vooral ouderen woonden. Het ontroerde me diep.

Misschien zag ik hier mezelf lopen, toen ik ook nog jong en vol idealen was. Martin Luther King, Gandhi en – dichterbij – majoor Bosshardt, dat waren m’n helden. Ergens in het spiegelpaleis van de tijd ging die jeugdige bevlogenheid verloren. Marco van Basten en Dennis Bergkamp kaapten m’n bewondering. Sterren met een, weet ik nu, niet-essentieel beroep.

Lichtpunt in deze verwarrende tijden is dat je plots wordt herinnerd aan waar het echt om draait. Opoffering, onvoorwaardelijk, zonder eigenbelang. Zoals die Italiaanse priester die zijn beademingsapparaat afstond aan een jonge patiënt. De talloze IC-medewerkers die overuren draaien, met het risico zelf besmet te raken. En, in stilte, een jongeman die hulp biedt. Als u een groenrood A4’tje in de bus vindt en het niet meer trekt: bel hem gerust. Dit zijn, besef ik weer, de echte helden.