Oetgesjtreke

‘Zoals het er uit ziet zullen we het daar mee moeten doen vanuit ons verblijfje A 3

Print
‘Zoals het er uit ziet zullen we het daar mee moeten doen vanuit ons verblijfje A 3’

Afbeelding: De Limburger

COLUMN - Op één van de quarantaine-verveelmomenten afgelopen week, stuitte ik tijdens wat quasi opruimwerk op een stapeltje oude schoolschriften. Tenminste ooit gekocht als schoolschriften. Het stapeltje dat ik hervond was, na een periode van doelloos in de kast liggen, door mij gebruikt om vakantieverhalen in te noteren.

Jarenlang zag ik het als zelf opgelegde plicht om tijdens vakanties nauwgezet de avonturen van mij en mijn reisgenoten dagelijks aan het papier toe te vertrouwen. Waarom was niet duidelijk, want er waren natuurlijk ook al foto’s en de betrokken huisgenoten leken er ook weinig belang in te stellen dat ik hun strapatsen voor het nageslacht optekende.

Maar goed, ik had er zelf wel lol aan en dus werd het ook door de rest gedoogd. Vrijheid blijheid, het was immers vakantie. Al bladerend kom ik verhaaltjes tegen over Oost-Duitse overburen met een ijzeren gezinsdiscipline en eindeloos veel blikjes frisdrank, over het genot van cider drinken om acht uur ’s ochtends na een kustwandeling en over een maar net goed aflopende autorit met mijn vrouw tussen zwetende Grieken in een pick-up truck en ik achter op de bak met de kapotte scooter. Maar ook een uit balorigheid opgesteld vakantieverslag in de vorm van haiku’s en een verhaal met een minutieuze opsomming van genuttigde biermerken aan de Belgisch kust.

Ik ben benieuwd of ik ook dit jaar aan vakantieverhalen toekom. Het zag er nog veelbelovend uit aan het begin van het jaar. Gemotiveerd door de ervaringen van een bevriend stel en uitgerust met hun documentatiemateriaal begonnen we al ruim voor carnaval vol goede moed aan het uitstippelen van een, voor ons doen, avontuurlijke rondreis. Bestemming: Sardinië. Vlucht boeken: check, auto huren: check. En vervolgens lezen en puzzelen op hoe we onze geplande 14 dagen op een cultureel en qua ontspannen verantwoorde wijze konden invullen. Trefwoorden: iets zien, goed eten en drinken, af en toe de zee en strand en nog wat meer zien. Langzaam maar zeker kreeg ons plaatje invulling. De reisagenda vulde zich. ‘Ciao tutti’ oefenden we al vast.

Maar inmiddels zijn we een paar maanden verder en wordt ons plaatje een stukje vager. Het is maar zeer de vraag hoe de situatie zich ontwikkelt en wat er gebeurt met reisadviezen en inreisverboden. Ik hou de schriftjes met reisverslagen nog maar even bij de hand. Zoals het er uit ziet zullen we het daar mee moeten doen vanuit ons verblijfje A casa. O ja, en met het lezen van de kleine lettertjes op onze reisbescheiden.

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen