Twee voetbal-leeuwen op de borst bij FC Landgraaf

Print
Twee voetbal-leeuwen op de borst bij FC Landgraaf

Guus Vrancken in de tijd dat hij nog trainer was. Afbeelding: Bas Quaedvlieg

Landgraaf / Schaesberg / Nieuwenhagen / Rimburg -

De voetbalverenigingen SVN (1934) en RKSV Sylvia (1949) gaan komend seizoen verder als FusieClub Landgraaf. ‘Voetbaldier’ Guus Vrancken moet als ‘oliemannetje’ de radartjes gaan smeren bij FC Landgraaf.

Een fusie tussen SVN uit Nieuwenhagen en RKSV Sylvia uit Nieuwenhagerheide was vanwege oude sentimenten decennialang lang onbespreekbaar. Maar onder druk wordt alles vloeibaar.

Beide verenigingen stemden recent bijna unaniem in met een fusie. Net als ook met de nieuwe niet-wijkgebonden naam – een primeur in Landgraaf – en de nieuwe clubkleuren: paars en lichtblauw, in de stijl van Trabzonspor. Met op de borst van het tenue zowel de leeuw van SVN als die van Sylvia.

Guus Vrancken moet als technisch coördinator een voortrekkersrol vervullen bij de integratie. „We zochten een sociale duizendpoot. Een mensenmens die twee culturen bij elkaar kan brengen en goed met jeugd kan omgaan. Guus was dus een logische keus”, duidt SVN-clubicoon Wim Logister, die het eerste contact legde.

Ook bij Sylvia vond men Guus Vrancken de geknipte man. Vrancken is dan ook een ervaringsdeskundige. Meer dan een halve eeuw actief in de voetballerij. Op twaalf plekken gewerkt en nergens een wanklank. Ook bij De Leeuw heeft de Landgravenaar het ‘nog steeds enorm naar mijn zin’. FC Landgraaf voelt echter als een logische keuze. „Een nieuwe uitdaging. Helpen om een nieuwe vereniging op poten te zetten. Een vereniging waar ik heel veel mensen goed ken, en dát op hemelsbreed 300 meter van mijn woning.” Glimlachend: „Dat betekent dat ik ook met een gerust hart na afloop eens een pilsje kan drinken.”

A propos hart: hoe gaat het daar nu mee? In november moest Vranken bij De Leeuw immers afhaken als hoofdtrainer in verband met hartklachten.

„De waarden van mijn hartenzymen waren te hoog. Bij een nieuwe scan in maart bleek gelukkig alles weer helemaal ‘OK’. Sindsdien ondersteun ik mijn opvolgers bij De Leeuw en fungeer ik als ‘klankbord’. Een soortgelijke rol ga ik ook binnen FC Landgraaf vervullen. Sinds maart werk ik ook weer drie dagen per week voor Werk in Heerlen, een project om jongeren aan het werk te helpen. Officieel ben ik met pensioen. Maar stilzitten is niet aan mij besteed.”

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen