ZONNIG

Even een zorgeloos ritueel: BBQ

Print
Even een zorgeloos ritueel: BBQ
SITTARD -

De temperatuur schiet zondag boven de 20 graden. Is er ooit een beter moment geweest om naar buiten te gaan? Al is het maar een paar meter. Voor dat 700.000 jaar oude, magisch ritueel: grillen op vuur en samen buiten eten.

Als de wereld buiten vreemd is. Zonnig, maar de pleinen en terrassen stil en leeg. En mensen zich nog slechts als eenlingen of koppels vertonen, soms met kinderen in touw. En als ‘de cijfers’ die onze oren en ogen bereiken de harten pijn doen. Dan kan de behoefte aan iets – een ritueel – overweldigend zijn. Iets wat ons wegrukt en, al is het maar voor een paar uur, en terug transporteert naar het leven hiervoor, toen alles nog ongecompliceerd leek.

Oproep: Hoe geniet jij tijdens de coronacrisis van de zon?

Zo’n ritueel is de eerste barbecue van het seizoen. Voor veel mensen met een tuin of een geschikt plekje de inofficiële opening van de zomer. Altijd een bijzonder moment, maar nu helemaal. Of zoals de Amerikaanse journalist Michael Mackie schreef: ‘our new normal still needs old favorites’. Het nieuwe normaal heeft nog steeds oude favorieten nodig.

Troostvoedsel

De essentie van de familiebarbecue is dat wat er van de gril afkomt en als bijgerecht wordt uitgeserveerd, ­bijna altijd in de categorie troost­voedsel valt. Ja, er zijn mensen die urenlang in de weer zijn met pulled pork en andere monumenten op het gebied van slow cooking. Maar hier hebben we het over de basic voorjaarsversie als de zon net warm genoeg is om buiten te eten, maar na het afruimen de verwarming binnen alweer wat hoger mag.

Dus: robuuste, ronde smaken. Geen gefiedel op de vierkante centimeter. En even geen dieet. Nee, we gaan bijvoorbeeld voor garnalen met chili, lamskoteletten met knoflook, steak met chimichurri, burgers met ketch­up, zalm met citroenmayonaise, ribroast met tomatencoulis, spareribs met Amerikaanse barbecuesaus, forel met verse kruiden en citroen, buffalo chicken wings met cayenne hot sauce, ouderwetse BBQ-worst (die pap altijd wilde) met scherpe mosterd, de hippe vegetarische boekoeloekoe-burger met zacht gegrilde rode uienringen of de eveneens vleesvrije kebabs van halloumi en paprika.

En dan de danspartners: gepofte aardappelen met knoflookyoghurt, bleekselderijstengels met een blauwkaasdip, op de gril geroosterde hompen ciabatta die eerst even door de met peper, zout en gemengde Italiaanse kruiden opgevrolijkte olijfolie zijn gehusseld, krakend verse ijsbergsla met verse tomaten, zwarte olijven, hardgekookte eieren en een caesardressing of een salade van droge, gekookte en afgekoelde witte rijst met zwarte boontjes die, samen met elleboogjes bleekselderij en lente-uiringetjes in de olie glazig zijn gefruit.

Koud bier. Rosé. Of een stevige primitivo uit de laars van het zo zwaar getroffen land.

Volgens Psychology Today is BBQ goed voor de mentale gezondheid. Mensen die van grillen houden, associëren de geuren maar ook de kleuren van een vrolijk kleed op een tuintafel die nog de littekens van de winter draagt, vaak met familie-barbecues van vroeger. Dit zijn ook tijdreizen. Het roept herinneringen op aan grillades au feu de bois tijdens de kampeervakantie in Frankrijk. Of die bistecca alla fiorentina, tot in de perfectie gegrild op houtskool, tijdens een zorgeloze vakantie aan een loom in zon blikkerend lago.

Over barbecueën wordt wel eens gezegd dat een 700.000 jaar oud ritueel is. Onze voorouders, die gewend waren rauw vlees te eten, begonnen na de ontdekking van het vuur maken vlees te grillen. Dat was een ander verhaal. En een andere smaak vooral. Er is zelfs een theorie dat vanaf dit moment het brein in omvang begon toe te nemen.

Oerwezen

Voor veel mannen is de barbecue iets wat kennelijk het oerwezen, althans voor een deel, weer wakker kust. Het maken van het vuur, het staren in de vlammen, het lucht ­blazen of wapperen, de geur van gedroogde kruiden die de kooltjes raken. Het is geen toeval dat de man die nooit kookt, wel vaak vooraan staat met de vork als er gegrild wordt. Even is hij weer de jager-verzamelaar, ook al is zijn steppe beperkt en dient hij rekening te houden met de buren als hij zijn rook­signalen richting goden stuurt. Of is dit alles culturele mythologie? Misschien. Heilzaam is het wel. Nee, een crisis bestrijden doe je niet met een perfect vuurtje en een etentje buiten met je naasten. Maar het helpt wel even.

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen