Van Wie is de Groene Loper?

‘We hebben het antwoord gevonden. De Groene Loper is van George!’

Print
‘We hebben het antwoord gevonden. De Groene Loper is van George!’

2018: Veel belangstelling voor inschrijven op wonen in het nieuwe stadsdeel. Afbeelding: Harry Heuts

Maastricht / Itteren -

Op uitnodiging van Projectbureau A2 Maastricht zoekt stadsfilosoof Govert Derix antwoorden op de vraag ‘Van wie is de groene loper?’ In VIA verschijnt tweewekelijks zijn beschouwing over dit ‘nieuwe’ stadsdeel.

Deze aflevering kijken we even terug naar het sociaal buurtcafé in Wittevrouwenveld vorig jaar oktober. Hutjemutje in de huiskamer van Maris Stella. Een afvalcoach geeft uitleg over de nieuwe praktijk. Voorzitter Marcel Tonnaer vertelt over ‘Een helend jaar feest’ vanwege het 100-jarig jubileum van Wittevrouwenveld en Wyckerpoort in 2020.

Als uitsmijter staat een uitdaging op de agenda. Kunnen we met z’n veertigen in twintig minuten veertig verschillende antwoorden geven op de vraag ‘Van wie is de Groene Loper?’

‘Rare vraag,’ zet iemand de toon. ‘Alsof de Groene Loper iemands bezit zou zijn. Wat mij betreft is hij van niemand.’ Anderen roepen dat hij juist van iedereen is, of in elk geval vaan us, van de mensen die er wonen.

Van iedereen en niemand. Tussen die uitersten gaat het alle kanten uit en komen ook zorgen op tafel.

‘Nu is hij nog rustig. Maar met 1100 woningen kan het zomaar een drukke weg worden,’ klinkt het. De gouden aanwinst mag geen ‘gouden loper’ worden. Waarop een discussie ontstaat over het ideaal van de Groene Loper en manieren om nieuwe bewoners daarin mee te nemen. Bijvoorbeeld door een buurtbarbecue voor nieuwe en vertrouwde bewoners. Het wordt meteen afgesproken.

Emoties

Rode draad in veel antwoorden: de Groene Loper is van het verbinden, van het contact, het plezier en het ontmoeten. ‘Op de Groene Loper begroeten mensen elkaar. Mooi om op bankjes vaak dezelfde mensen te zien. Men vindt het fijn om er te zijn. En mensen beseffen dat hij goed is voor de gezondheid: geen fijnstof, minder COPD en astma. Wat meer groen zou trouwens best mogen.’

Er gaan ook veel emoties over tafel. Enthousiasme, bezorgdheid, blijheid, opluchting, de opmerking dat mensen elkaar tegenwoordig steeds minder helpen, de hoop dat mensen dat weer meer gaan doen.

‘Hier ontstaat een echte open stad, heel anders dan de binnenstad,’ zegt iemand.

‘Daarom is het een tegenvaller dat er betonblokken geplaatst moesten worden,’ luidt een reactie.

‘Goudkusten zijn saai. Hier is het nooit saai,’ gooit iemand anders in de groep.

‘Op de Groene Loper is iedereen gelijk. Het maakt niet uit waar George (de fotograaf van de avond) woont: in een rijtjeshuis of straks in een puik penthouse. Iedereen kan meewerken aan fijn samenleven in dit gebied.’

Een dag later ontvang ik een mail: ‘We hebben het antwoord gevonden. De Groene Loper is van George!’

Nog geen half jaar later vraag ik me af hoe zo’n brainstorm nu zou kunnen verlopen. Voorlopig in elk geval niet hutjemutje. Hoe hartverwarmend dat ook was. Eén ding staat vast: het zal tot verrassende ideeën leiden waarmee we ook in deze veranderende tijd vooruit kunnen.

Bovenstaande is een bewerking van beschouwingen door Govert Derix, waarvan de volledige teksten zijn terug te vinden op www.mijngroeneloper.nl

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen