Buitenlandse arbeidskrachten

Uitzendbranche vindt dat regels voor ‘busjestransport’ soepeler moeten

Print
Uitzendbranche vindt dat regels voor ‘busjestransport’ soepeler moeten

Busjes van uitzendbureau Otto Workforce waarin seizoensarbeiders worden vervoerd. Afbeelding: John Peters

De maatregelen om de verspreiding van het coronavirus in te dammen leiden tot onverwachte problemen. Uitzendbureaus zitten met de handen in het haar over het vervoer van arbeidsmigranten. Ze willen een verduidelijking van de maatregelen.

Elke ochtend en middag rijden de busjes met werkkrachten van uitzendorganisatie Otto, veelal arbeidsmigranten, naar de distributiecentra, de transport- en de voedselbedrijven. Noodzakelijke transporten, want deze buitenlandse werknemers zijn veelal actief in vitale sectoren, zoals de voedingsindustrie en distributiecentra van supermarkten.

Maar die volle busjes, dat mag niet meer. „En dat is een groot probleem’’, zegt Frank van Gool, directeur van Otto. „Door de anderhalve meter verplichte afstand kunnen er nu nog maar twee personen in een busje, waar ze normaal met negen man in zitten. Dat betekent dat we tot vier keer zo veel transporten moeten uitvoeren, dus vier keer hogere kosten hebben.’’

Van Gool heeft het transport-probleem deels opgelost door elektrische fietsen in te zetten. „Daarmee kunnen mensen net wat verder komen dan met een gewone fiets. Maar voor veel uitzendkrachten is de afstand tussen waar ze wonen en werken te groot.’’

Het probleem speelt niet alleen bij Otto, zegt Jurriën Koops, directeur van ABU, de brancheorganisatie voor de uitzendsector. „Er werken in Nederland zo’n 200.000 arbeidsmigranten via uitzendbureaus. 80 procent van hen werkt in vitale sectoren. Een groot deel van hen is afhankelijk van vervoer. En dat is een probleem door de 1,5 metermaatregel.’’

Om de werknemers toch op de werkplek te krijgen moeten er nu dus veel meer busjes of auto’s met chauffeur worden ingezet. Dat is logistiek lastig, maar ook een flinke kostenpost. Kosten die niet zomaar verhaald kunnen worden. „We willen ze niet op de uitzendkracht verhalen’’, zegt Van Gool. „En de klanten willen of kunnen die kosten vaak niet betalen.’’

Uitzendbranche vindt dat regels voor ‘busjestransport’ soepeler moeten
In het buitengebied bij Maasbree worden de asperges gestoken door seizoensarbeiders. Foto: Lauren Eggen

Koops pleit voor een uitzondering op de vervoersmaatregelen voor arbeidsmigranten. „Groepsvervoer moet blijven toegestaan. Wij stellen voor om ze als een gemeenschappelijk huishouden te behandelen. Ze wonen al langere tijd in een vaste samenstelling bij elkaar in huis. Gemeenschappelijke huishoudens mogen wel met meerderen tegelijk in de auto.’’

Koops wil daar graag afspraken over maken. Maar er speelt nog meer. „De regels zijn niet eenduidig en de handhaving verschilt ook nog eens per regio, of zelfs per gemeente.’’ En dat kan vervelend uitpakken. Een uitzender isoleert bijvoorbeeld zitplaatsen met plastic schotten en kan zo vier of vijf mensen in een busje vervoeren. „De ene veiligheidsregio vindt dat geen probleem, maar elders krijgt de uitzender een boete. Of de ene gemeente bekeurt inzittenden en de chauffeur en de andere gemeente beboet het uitzendbureau. Wij willen eenduidige regels en eenduidige handhaving.’’

Verder wil de ABU een tegemoetkoming van het rijk voor de extra transportkosten. „Die kosten zijn nu drie tot vier keer zo hoog als normaal’’, rekent Koops voor. En dat is niet het enige, zegt Van Gool. „Arbeidsmigranten sliepen soms met twee op een kamer. Dat is in deze tijden niet handig. Dus maken we extra huisvestingskosten. Ook de ziektekosten lopen op, omdat mensen zich vaker ziek melden. Vroeger werkte je door met een hoestje, nu moet je verplicht thuisblijven.’’

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen