Portsiejoeën Plat

Jinne prul (64): annóngse

Print
Jinne prul (64): annóngse

Annóngse in de tsiedónk. Afbeelding: ING Image

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

’t Is inne sjunne oavend i mai. ‘t Biela en d’r Kep zitse boese óp d’r hof en wade óp d’r jónkjezel-kammeraad Joeëzef. Ze hant hem i-jelade um bij e pötje beer uvver hön ‘Noabersjefje’ tse kalle. De tempratoer loos ’t tsouw um mit ing tas kaffe an duur aa tse vange. Wie ’t jet keuler woeët, jonge ze erinner en maachete ’t ziech jemuutlieg mit e kretje beer in de midde óp angehaove meter va hön drei. Óch ’t Biela dat normaal i plaatsj va beer e jleës-je wien drinkt joof ziech an ’t beer. “Wat is hu nog normaal?”, vroaget ’t an d’r Joeëzef wie deë verwóngerd noa ’t Biela kieket wie ’t ziech e jlaas beer isjuddet, woabij d’r sjoem uvver ’t jlaas sjtreumet. “Flaich d’r aavank van ’t nui normaal”, zeët d’r Joeëzef doa jans loeës óp. ’t Woeët noa jidder jlaas jemuutliejer en bezóngesj bij d’r Joeëzef maachet dat de tsong los. Heë vertsellet uvver zieng voetjelofe vrundin, ’t sjtil jónkjezelleëve en zoejaar d’r posbode koam a bred.

Bij d’r naam Sjaak, vertrók d’r Kep zie jezich va vrundlieg noa eënsj. “Joa Kep, iech wees dats te diech nit ummer mit deë Sjaak versjtees. Iech han mit d’r jong uvver alderdäuvel jekald wie deë miech koam vroage of heë jet zouw kanne betseechene vuur ós ‘Noabersjefje’. Als posbode kank heë jidderinne in zie doeë en losse, zaat e.”

“Doeë en losse! Don mar nit en los ’t zieë”, zal e mene, zeët d’r Kep, “deë kan miech óch am.. eh……d’r pot óp.”

“Kep, dat is miech bekank, uur sjtrieëlt uuch jeer uvver en weer, evver iech dink dat deë Sjaak jinne verkierde is en dat vier dem vuur ós tsiedunks-je jód kanne jebroeche.”

“Heë bringt ja óch de tsiedónk al rónk”, zeët ’t Biela. “Dat is dem wal tsouwvertrouwd, deë kent ja alle brivvebusse hei in d’r trengel. Wa Kep?”

D’r Kep trukt e vies jezich, evver zeët nuus. “Iech han ’t mit d’r jong jehad uvver ’t verkofe van annóngse.”, jeet d’r Joeëzef wieër. “Jroeëse en klinge. Doa ligke nog vöal meuglieghete um ós bledsje rendabel tse haode. Jidderinne hat wal ins jet tse verkofe, wil zieng deenste aabeie of vroagt ing hank hulp in de hoeshalk en neum mar óp. D’r Sjaak ziet doa wal jenóg kanse ligke.”

“Wens doe dat meens Joeëzef”, zeët d’r Kep. “Mar iech sjtel vuur um vuur de zicherheet ing prooftsiet aaf tse kalle.”

“Iech dink dat d’r Sjaak doa wal jet va jeet maache. Deë wil ziech noen besjtimd ekstra in de fiejoer werpe.”

“Biela, went e mar nit dinkt dat e bij ós de bóks aa hat. Heë kunt noa ós ant loestere. Vier tswai hant ja nit vuur nuuks ózze naam ‘Kebi-Jinne prul’ an ós ‘Noabersjefje’ verbónge.”

”Maach diech doa mar jing ónrouw uvver, Kep”, proberet d’r Joeëzef ziene kammeraad jet tse kalmere. “D’r Sjaak wees zieng plaatsj en vier besjtimme nog ummer wat heë mós doeë. Doe broechs diech nit mit hem tse bemuie. Los d’r jong zie werk doeë. Wen ’t nit noa ózze zin jeet, zukke vier inne angere. Heë hat miech al vuur tse prove tswai annóngse va zieng famillieë aajerikd um in de nieëkste oes-jaaf tse plaatsje. Inne beit zieng verzamloeng tsiejare-benker aa en inne angere is óp zuk noa inne sjtaatse haan.”

“Óp die maneer kant uur ’t tsiedunks-je jet dikker en óch intressanter maache.”, zeët ’t Biela bejaisterd. D’r Kep zeët nog nit vöal. Deë is nog ummer jet ant moete um ’t nui pös-je van d’r posbuul. “Betste Joeëzef en leef Biela, iech wil de blui van ós tsiedónk nit in d’r wèg sjtoa, doarum jon iech ónger protès, mit ing teëje-sjtem akoad mit d’r nuie annóngsverkeufer.”

“Sjun Kep, doe zals zieë dat d’r Sjaak ós nit zal entäusje. En noe wie vier ‘t doch zoeë vrij uvver ós ‘Noabersjefje’ hant, zeët d’r Joeëzef, “wil iech uuch tswai vroage wat uur derva vingt went v’r in ós blad mit inne nuie vroag en antwoadrubriek aavange.”

“Wie sjtels te diech dat da vuur, Joeëzef?”

“Zoeëjet wie, iech zaan mar jet: ‘Vroag ’t an ’t Biela’ De tswai ieëlu kiekete ziech jans verwóngerd aa. “Dat meens te nit”, zeët ’t Biela. “En wat weëd mieng rol da?” D’r Joeëzef laachet ins vrundlieg. “Die reaktie hauw iech al verwaad. Biela, doe broechs nuus bezóngesj tse doeë. Vier sjtelle ós leëzere in de jeleëjenheet vroage tse stelle en die junt vier mit ós drei beantwoade.” ’t Biela woar ópins jans oes zie doeë. ’t Sjtoeset va óprejoeng nog e jlaas beer um. De tswai manslu wósse nit wie ze ’t hauwe wie ze zoge dat ’t Biela ziech dat zoeë aatrók. Wie ’t werm jet rouw hauw vónge, koeëte ze alle drei werm inne laach óp ’t jezich krieje en wie d’r Joeëzef doe an ’t Biela vroaget: Jeet ’t werm e bis-je zeët ’t jans aleët: Vroag miech nit!

De nieëkste kier jeet ’t wieër.

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen voor nog geen 1,50 per week.

Bekijk de aanbieding →