Mijnstreek

‘Wie moeten we aanroepen als we de patroonheilige van de kwijtgeraakte spullen, zelf kwijt is?’

Print
‘Wie moeten we aanroepen als we de patroonheilige van de kwijtgeraakte spullen, zelf kwijt is?’

Afbeelding: De Limburger

/ Heerlen / Hoensbroek -

COLUMN - Het is de mens zelf die de rampspoed over zich afroept. Meestal. Ik had niet gedacht dat dit ook voor de coronapandemie zou gelden. We hebben geen bewijs van een in China onder mensenhand gefabriceerd virus. We weten niet hoeveel 5G-masten nog in de fik gestoken moeten worden om een einde te maken aan de verspreiding.

Toch mochten we maandag in deze krant lezen dat we in ieder geval een deel van de ellende in eigen hand hebben gehad. We waren de Heilige Corona vergeten. Weggestopt in het depot van de Akense Bisschopskerk stond haar reliekschrijn te verstoffen. Geen goud meer dan blonk. Haar schamele resten vergeten in de opslag van de Akense Dom. Dat was wel een beetje dom van Aken. Alle aandacht ging recent uit naar Karel de Grote die maar al te graag zijn reumatische botten sopte in de Akense bronnen. Ergens in het begin van de jaren ’90 van de vorige eeuw verdween haar schrijn naar het magazijn. Met die wetenschap kunnen we anno vandaag in goed Duits stellen: Da Haste der Salat!

Inmiddels staat ze weer opgepoetst en blinkend in de schatkamer. Maar wel 2 maanden te laat. De New York Times bracht recentelijk, foutief overigens, de Heilige Corona in verband met epidemieën. Terwijl zij bekend staat als de patroonheilige van het schatten jagen en gokken. Dat laatste is natuurlijk wel in verband te brengen met de coronacrisis, want het is maar gokken, hoe lang het goed gaat.

Het levensverhaal van Corona is bijzonder. De heiligen status verworven door het troosten van gemartelden. Ergens in de tweede eeuw stond zij Victor van Damascus bij die de marteldood onderging in een tijd waar de Romeinen het praktischer vonden om hun lot te verdelen over meerdere goden. Er is niet veel bekend over haar leven. Dat vraagt er om er iets bij te verzinnen. De arme Victor werden de ogen uitgestoken. Zij troostte hem door oog op de geloofszaak te houden. Zij schijnt zelfs na zijn onthoofding gezegd te hebben. Dea heat de kop los. Maar we weten niet zeker of zij dialect sprak.

Keizer Otto III bracht kort voor het jaar 1000 haar stoffelijk overschot over naar Aken. Daar lag zij in vergetelheid. Tot nu. Het aanroepen van heiligen in tijden van nood is in onbruik geraakt. De Heilige Christoffel, Zebedeus en Isidorus rusten zacht in oude toneelstukken. Zelfs de Heilige Antonius zijn we kwijt. Wie moeten we aanroepen als we de patroonheilige van de kwijtgeraakte spullen, zelf kwijt is? Of het helpt? Baat het niet, schaadt het niet. Wie gelooft wordt zalig. Maar dat is nog een stadium vóór heilig.

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen