Oetgesjtreke

‘We kunnen niet meer elke dag zingen, klappen of hartjes knutselen’

Print
‘We kunnen niet meer elke dag zingen, klappen of hartjes knutselen’

Afbeelding: De Limburger

Born / Buchten / Holtum / Papenhoven / Geleen / Graetheide / Sittard / Windraak / Limbricht / Einighausen / Guttecoven / Munstergeleen / Obbicht / Grevenbicht / Heerlen / Hoensbroek -

COLUMN - Hoe betrekkelijk is het. Amper een maand geleden stonden we nog buiten te klappen voor onze helden uit de zorg, onze in plastic jassen en malle hoofddeksels getooide, achter mondkapjes verscholen Superstars. De mensen die tegen de storm in roeiden ten einde het aantal Covid-19-slachtoffers tot het hoognodige te beperken.

Mensen die ondanks het feit dat ze jarenlang met een aalmoes waren afgescheept en salaristechnisch nauwelijks serieus werden genomen toch stug doorwerkten in hun opofferingsgezindheid en passie iets voor de ander te betekenen. Het was dat de rij bij de bouwmarkt te lang was, anders was een ieder sneldrogende gips gaan kopen om een standbeeld op te richten voor deze ziekenbroeders en -zusters, artsen, wijkzorgers, ic-verpleegkundigen en gehandicaptenzorgers.

Maar de bewondering begint alweer plaats te maken voor de eigen belangen en wensen van ons gewone mensen, waardoor we niet meer elke dag kunnen zingen, klappen of hartjes knutselen. Een nog schrijnender onderstreping is dat hardwerkend ziekenhuispersoneel ook nog geacht werd netjes zijn of haar parkeerbonnetje af te rekenen. Dit in tegenstelling tot bezoekers of andere toevallige gebruikers van de parkeergarage bij het ziekenhuis. Die waren al een tijdje vrijgesteld van parkeergeld. Maar niet de mensen die er móesten zijn, die lange diensten moesten draaien en onmisbaar waren. Terecht kwamen ze nu in het verweer: „Wat is dat voor een onzin? Zij, passanten, betalen niet en wij tellen een deel van ons zuurverdiende loon neer om ons karretje te parkeren!” zo vroegen ze zich terecht af. Ja, gemeente daar maken jullie weer een mooie beurt mee. Het is immers jullie parkeergarage. „Ja maar, die crisis kost ons al handenvol geld en we missen al een miljoen aan parkeergelden in onze lege winkelcentra, dus kunnen we niet ook nog afzien van de ziekenhuisparkeergelden.” De directie van Zuyderland vergoedt dat nu gelukkig (voor een deel) wel en vervolgens verwacht ik dat ze binnenkort besluiten om zelf vervoer te gaan regelen. Net als vroeger in de tijd van de koel.

U moet er niet raar van opkijken als er over een tijdje ’s morgens bij het krieken van de dag op straathoeken, anderhalve meter uit elkaar, knielend groepjes in zorguniform gestoken mensen zitten wachten op de bus. In hun pungel hebben ze een flesje water, een mondkapje en een klein flesje desinfecterende handgel. De bus zet hun af voor de deur van het ziekenhuis en stilzwijgend stappen ze het gebouw binnen. Op weg naar weer een lange sjiech.

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen