Impassant

‘Tabee. Ik ben de weg af, jullie kunnen me vinden in Malpertuis, Eyldergaard of Wyckerveld. Ik wens het u’

Print
‘Tabee. Ik ben de weg af, jullie kunnen me vinden in Malpertuis, Eyldergaard of Wyckerveld. Ik wens het u’

Afbeelding: De Limburger

Maastricht / Itteren -

COLUMN - De geest van Maastricht verkast. Dat gaat langzaam, want het is geen gering karwei om een eeuwenoude stad in de verhuiswagen te krijgen. De sjouwers zijn al jaren bezig. Ze klagen steen en been: „Baas, moet dit al-le-maal naar de buitenwijken?” „Ja jongens, alles. Dat is jullie al tien keer verteld.”

De massale trek naar buiten is geen uniek Maastrichts fenomeen. In de afgelopen halve eeuw zijn overal ter wereld de rechthebbende bewoners van de binnensteden verjaagd. Vroeger woonde de armoe in het centrum en het kapitaal erbuiten; nu is dat andersom. Dat noemen de rijken dan een ‘kwaliteitsslag’.

Het verstoten volk nam zijn servies en meubeltjes mee, de stad uit, maar liet een deel van zijn geest achter. Voor de beleving van zijn Maastrichtse identiteit trok het volk nog altijd naar de Markt en het Vrijthof, naar de pleinen met hun vertrouwde torens en hun slagschaduwen. Logisch: daar was het allemaal ‘uit’, daar was het te doen. Weekend na weekend, en vaak genoeg ook door de week. Processies, proclamaties, prinsenbals, preuvenelappe, kortom, veel pilsjes.

Maar door het coronavirus is alles in een stroomversnelling gekomen. Het stuk geest dat nog in de stad was achtergebleven, weet niet hoe gauw het in Nazareth, Daalhof en Caberg moet komen. Ook dat is logisch. Het is voorlopig niet toegestaan dat er in het centrum wat loos is voor de lui. Ja, het wordt wel al drukker in de Grote en Kleine Staat, maar de mensendichtheid was afgelopen zaterdag maar een derde van normaal, konden we in deze krant lezen. Zonder evenementen zal de drukte niet hoger komen dan de helft. En daarom heeft die Mestreechter Geis gedacht: „Tabee. Ik ben de weg af, jullie kunnen me vinden in Malpertuis, Eyldergaard of Wyckerveld. Ik wens het u.”

Wat wenst de geest ons? Dat we hem vinden, natuurlijk! Want je vraagt je toch af: hoe moet dat gaan in de nabije toekomst? Leuke evenementen zijn natuurlijk ook in de buitenwijken verboden. Wat als alles weer op gang mag komen? Gaat de geest dan terug naar het hart van de stad? Of blijft die in de harten van de Maastrichtenaren in hun flat of rijtjeshuis? En gooien die harten zich dan bij elkaar en organiseren hun eigen ammezasie in hun eigen buurt? Het wordt spannend.

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen