Portsiejoeën Plat

Jinne prul (68): Matratse

Print
Jinne prul (68): Matratse

De matratse junt a jen duur. Afbeelding: ING Image

Kerkrade / Eygelshoven -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

’t Is al e paar daag jeleie, dat ze d’r teppieg oes-jeklopd hant. De matratse kanke nit eroes vaweëje ’t weer. Winnieg zon en jet sjoele reën. Mar hu zouw ’t weer ziech endere. ‘Vöal zonnesjien’, hat d’r weerman jezaad. ’t Biela is al vrug oes jen bed. D’r Kep likt nog dri.

“Kóm, man. Ópsjtoa. De zon sjiengt. De matratse junt a jen duur.” D’r Kep kuumt ins. “Vang mar alvas aa.”

“Ja hallo! Meens te iech jon de matratse ónger miech alling eroes sjlefe? Mit diech nog dróp? Dat dinks te doch nit?” Mit inne zuet kunt d’r Kep reët. “Mósse vier nit ieëtsj ins e tes-je kaffe drinke en ing bóttram èse?”

“Da kóm, sjis óp. Wie langer de matratse an duur zunt, wie besser.”

“Wiezoeë?”

“De zon zörgt d’rvuur dat ’t winkter-ónjetsiever droes jeet.”

“Doe meens miech doa doch nit mit?”

“Wens te nog lang breuzels, da dink iech dat waal. Los joa.”

Jewèsje, jesjoare en aajedoa kunt d’r Kep eraaf. ’t Biela woar al ieëder ónge. Het zetst in de kuche d’r kaffe. D’r Kep jeet noa d’r jaad. “Herlieg Biela. De zon sjiengt. Iech kroam de jadesjteul oes d’r sjtal. Da kanne vier doa de matratse ópzetse.”

“Joa drieën ze mar jód noa de zon.”

Wen ze veëdieg zunt mit de bóttram en d’r kaffe, rume ze tsezame d’r dusj aaf. Da junt ze eróp. Noa ’t sjloftsimmer. “Kep, losse v’r aavange mit dieng matrats. Iech loof vure en doe hinge. En nit tse flot jevelles.” In de trap is ing drieën. Mit vöal jemórks krient ze de matrats de trap eraaf. In de kucheduur bliet ’t Biela an de klink hange. D’r Kep leuft durch. ’t Biela kriet zoeë inne dui en likt bauw an eëd. “Kep, noe don lanksaam. Doe zies doch dat iech vashang.”

“Iech sjnap ’t nit. Dizze mörje hoeët iech, dat de matratse nit flot jenóg an duur kanke zieë. En noen mós ’t ópins lanksaam.” ‘t Biela leuft werm durch. Ze zetse de matrats óp de ieëtsjte tswai sjteul. “Noen mósse vier de oavezie noa de zon kiere.”

“Woarum de oavezie?”

“Umdat doa ’t ónjetsiefer zitst.”

“Noe móts te ins jód hure vrauw. An mieng zie zitst jee ónjetsiefer.”

“Dat is bij jidderinne zoeë. Jans normaal. In d’r winkter kries te dat noen eemoal. Die deersjer vermiere ziech ram flot.”

“Dat zal wal zieë, die ligke daag en naat i jen bed óp de betste matratse. Wat zouwe die doa angesj mósse doeë? Mar bij miech kómme die nit mieë. Iech han doa jet óp jevonge.”

“Bij dieng matrats zitse ze deper. Die maache ziech oes d’r sjtub wens doe aavings tse vótse. Da nog jet Kep. Jeliech mósse vier de matrats umdrieëne. De oavezie weëd óngerzie. En d’r kop kunt bij de vus. Da móts doe vuuróp lofe.” D’r mónk van d’r Kep vilt óp. Heë kiekt ’t Biela aa. “Wie kuns doe an die wiesheet? Has te doavuur jelierd?”

“Wiezoeë? ’t Is doch jans ainfach.”

“Ainfach? De oavezie weëd óngerzie. D’r kop bij de vus. Iech hingenaa d’rhin. Doe vuuróp. Tseruk, iech vuuróp. Doe hingenaa. Vertsel dat ins inne.”

“Went me ’t zoeë vertsels wie doe, is dat besjtimd vuur tse laache!”

“Wits te weë hei laacht? ’t Ónjetsiefer. Die deersjer ligke óp d’r ruk in de zon. Mit inne zonnebril óp de naas. Die laache ós oes.”

“Kóm wietsemecher. Vier pakke mieng matrats. Doa dunt vier ’t zelfde mit.” Ze junt werm eri. ’t Biela vuuróp. Zoeë kómme ze óch werm eroes. De matrats zetse ze óp de anger tswai sjteul. ’t Biela kiekt mit inne jrielaach noa d’r Kep. “Wits te ’t nog?”

“Oa joa, vrauw. Iech wees ’t jans jód. Doe leufs mit dieng matrats…”

“Los noen mar. Doe wils d’r kroam durchee maache.”

“Iech han inne angere vuursjlaag Biela.”

“Noe kunt ‘t!”

“Los miech ins óp dieng matrats sjloffe. Waal a mieng zie. Da toesje vier ze sjtrak. Da móts doe…” Kepje, Kepje, wats doe in d’r kop has, dat has te nog lang nit in vót. En da wils doe zicher die deersjer bij miech in de matrats óch d’r sjrek in jen lief vótse!”

“Huur óp! Doe brings nog inne van d’r jeloof aaf.”

“Los ós mar eri joa. Angesj sjteet dierek d’r Sjaak hei. Da móts te diech mit dem werm ensjele.”

“D’r posbuul? Deë is al hei.”

“Woa dat da?”

“In de matrats. Bij ’t ónjetsiefer.”

’t Biela drieënt ziech um en mónkelt jet va: “Doe liers ’t óch noeëts.” D’r Kep leuft hinger ‘m aa. “Waad, iech mós dis kier vuuróp lofe. Los ós dat ins prove.” Durch d’r jaad klinkt ee woad. Oes d’r mónk van ’t Biela. “Ónjetsiefer.”

De nieëkste kier jeet ’t wieër.

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Ruim 110.000 tevreden lezers gingen je al voor.

Bekijk de actie-abonnementen