Buutereedner Jan Heffels laat collega’s lachen in coronatijd

Print
Buutereedner Jan Heffels laat collega’s lachen in coronatijd

Jan Heffels voor het stadskantoor in Sittard, waar hij werkzaam is.. Afbeelding: ERMINDO ARMINO

Obbicht -

Op pagina drie van VIA Sittard-Geleen is Paul Heffels steevast te vinden met zijn wekelijkse column. Maar de familie Heffels kent nog een lolbroek. Broer Jan is namelijk niet alleen een begenadigd buuttereedner. Op zijn werk bezorgt hij zijn collega’s regelmatig een glimlach op het gezicht met zijn coronagedichten.

Dat zit bie ôs in de femilie is zeker van toepassing op de Bornse familie Heffels. Broer Paul schijnt wekelijks zijn licht op lokale zaken in zijn wekelijkse column Oetgesjtreke en is daarnaast actief bij Trio Ôngeplök. Zijn inmiddels in Obbicht woonachtige oudere broer Jan Heffels (62) is sinds 1991 buuttereedner. Hij haalde vijf keer de finale van het Limburgs Buuttekampioenschap, waarvan eenmaal de tweede plaats.

Versje

„Mijn moeder zong op feesten en partijen meestal liedjes”, vertelt Heffels. „Ook droeg ze vaak gedichten voor. Dat begon al toen ze vijf jaar was. Ze mocht toen voor de burgemeester van Brabantse Oost-, West- en Middelbeers, waar ze destijds woonde, een versje voordragen. Dat versje lepelde ze tot haar 97ste moeiteloos op. Dat deed ze zelfs zo vaak dat het personeel van het verzorgingstehuis het ook uit de kop kende.”

Buutereedner

Naast buutereedner is Heffels ook dichter. Rijmelarijen noemt hij het zelf. Vaak zijn de teksten ontleend aan persoonlijke situaties. „Er ‘gebeuren’ wel eens dingen”, knipoogt hij. „Mijn eerste finalebuut ging over mijn hond die op de eerste dag dat ik hem had, was weggelopen. Dat werd het vertrekpunt van de buut.” Ook de start van zijn carrière als buutereedner is gestart na een persoonlijke ervaring. „Ik kreeg een dochter”, vertelt hij trots. „Een huilbaby. Dan ga je nadenken en dan kom je er ineens achter dat de afzuigkap een oplossing biedt. Wanneer ik die aanzette, hoorde ik haar niet.”

Schrijven

Ook schreef hij 25 jaar voor het clubblad van VV Born, dat maandelijks afsloot met zijn gedicht ‘Het gebeurde op het voetbalveld, gezien door Jan de voetbalheld’. Op dit moment schrijft hij wekelijks in het digitale informatieblad van de gemeente Sittard-Geleen waarvoor hij werkzaam is. Situaties die passeren neemt hij onder de loep. „Er staan geen geheimen in”, ontkracht hij enige speculatie. „Het is bedoeld als grap, een ludieke manier om in deze toch sombere tijd, mensen wat te laten lachen.”

Notities

Ook hier zijn de teksten vaak ontleend aan werksituaties. „Dat kan in een vergadering zijn of tijdens de pauze. Dan schrijf ik het gelijk op”, vertelt hij terwijl hij een briefje uit zijn broekzak tovert. „Ik krijg de nodige complimenten, al zal er wellicht zo nu en dan ook best eens een wenkbrauw worden opgetrokken, ik voel me vrij om te schrijven wat ik wil. Humor mag ruiken, maar moet niet stinken.” En mogen we binnenkort nog een buut van hem verwachten? „Een finaleplek wil ik zeker nog eens halen.”

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Ruim 110.000 tevreden lezers gingen je al voor.

Bekijk de actie-abonnementen