Oetgesjtreke

‘Niks chaos, lekker keuvelen met mensen op anderhalve meter en een tevreden glimlachende kroegbaas’

Print
‘Niks chaos, lekker keuvelen met mensen op anderhalve meter en een tevreden glimlachende kroegbaas’

Afbeelding: De Limburger

Born / Buchten / Holtum / Papenhoven / Geleen / Graetheide / Sittard / Windraak / Limbricht / Einighausen / Guttecoven / Munstergeleen / Obbicht / Grevenbicht -

COLUMN - Och, zeurpieten zijn er overal. Sterker nog: ik was er zelf ook eentje. Het zou wel een chaos worden als de terrassen weer open gingen. Wat een gedoe om mensen weer aan het drinken te krijgen. Afspraken inplannen voor een bezoek aan een terrasje? Mij niet gezien, spontaan of anders laat maar zitten.

Ik gun de horeca volle terrassen nadat ze een tijdje op een houtje hebben zitten bijten, maar als dat betekent dat ze eerst hun buitengebied met kadaster-achtige precisie moeten gaan afpalen, met rood-wit afzetlint moeten gaan behangen en hun klinkers vol moeten plakken met duct tape-pijlen en -richtingwijzers is voor mij de lol er vanaf.

Toen ik om half acht wakker werd en een blik wierp over straat was het doodstil. Geen auto, geen fiets, zelfs geen vaste hondenuitlater was er te bekennen. Geen klusgeluiden of grasmaaier te horen. Zelfs de vogeltjes in mijn tuin hielden zich gedeisd. Het was een opmerkelijk stille ochtend, die tweede pinksterdag. Ah, dacht ik nog sceptisch, stilte voor de storm, wacht maar als we een uur of vier verder zijn. Ik dacht er dan ook niet over om me aan te melden voor een kroegbezoek inclusief gezondheidsintake. Ik wacht wel even tot de stofwolken van het heropening opgetrokken zijn. Dan haal ik dat wel dubbel (of tripel) in. Laat eerst die mensen die de coronacrisis vergeleken met de oorlog en nu vandaag tweede pinksterdag ervaren als een heuse Bevrijdingsdag hun intrede maar doen op de terrassen. Het nieuwe normaal als periode van wederopbouw.

Met enig gevoel voor voyeurisme zocht ik rond 10 voor 12 bij een kopje koffie op mijn eigen veranda het beeld van de webcam op de markt in Sittard. Toch wel benieuwd of mijn bedenkingen uit kwamen. Ik bleek niet de enige: connection failed, too many connections, las ik op het beeldscherm.

Een frisse duik in het zwembadje en een uurtje dutten later, was het tijd voor ons dagelijkse wandelingetje door het dorp. Inmiddels waren er volop wandelaars en werden we regelmatig voorbij gereden door fietsers. Het leek wel zomer deze eerste junidag. Echt omstandigheden voor een terrasbezoekje. Opvallend was hoe weinig overredingskracht we nodig hadden om ons zelf te overtuigen dat het misschien toch wel lekker zou zijn, na ruim acht weken weer eens een getapt biertje te nuttigen en haast moeiteloos voerde onze wandeltocht dan ook langs een schaduwrijk terras, waar geen reservering nodig was en nog enkele plekjes vrij. Niks chaos, lekker keuvelen met mensen op anderhalve meter en een tevreden glimlachende kroegbaas. We zijn weer vrij.

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Ruim 110.000 tevreden lezers gingen je al voor.

Bekijk de actie-abonnementen